Featured

Από το Blogger.

[video] Όταν πεθαίνουμε το ξέρουμε ότι είμαστε νεκροί, σύμφωνα με νέα έρευνα


Και ποιος δεν έχει αναρωτηθεί τι συμβαίνει σε κάποιον που πεθαίνει. Υπάρχει μεταθανάτια ζωή; Όποιος πεθαίνει, βλέπει πράγματι ένα λευκό φως στο βάθος ενός τούνελ; Μια νέα έρευνα έρχεται να δώσει απάντηση σ' αυτό το πολύ σημαντικό υπερφυσικό ερώτημα, υποστηρίζοντας ότι οι άνθρωποι που πεθαίνουν, έχουν συναίσθηση του θανάτου τους, για λίγα δευτερόλεπτα αφότου σταματήσει η καρδιά τους.

Ο Dr. Parnia και η ομάδα του εξέτασαν ανθρώπους που υπέστησαν καρδιακή ανακοπή και υπήρξαν για λίγο κλινικά νεκροί, ωστόσο στη συνέχεια επανήλθαν στη ζωή. Μερικοί εξ αυτών, ανέφεραν ότι αντιλαμβάνονταν πλήρως τις συνομιλίες και τις κινήσεις που συνέβαιναν γύρω τους ακόμα και μετά την ανακοίνωση των γιατρών ότι ήταν νεκροί. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό Resiscitation Journal.

Ως βιολογικός θάνατος ορίζεται η στιγμή που η καρδιά σταματά να χτυπά και το αίμα δεν κυκλοφορεί πλέον στον εγκέφαλο. Ωστόσο, η έρευνα εντόπισε έκρηξη ενέργειας του εγκεφάλου, τη στιγμή του θανάτου στους συμμετέχοντες.




Διαβάστε περισσότερα

Αμαζόνες ~ Ιστορία ή μύθος;

Ο σκελετός μιάς γυναίκας ύψους 2 μέτρων θαμμένης με την ασπίδα της και το σπαθί και τα εγχειρίδια της ανακαλυφθηκε στην αγγλία στο lincolnshire. παράλληλα υπάρχουν και οι έρευνες της jeannine davis-kimball στην νότιο ρωσσία όπου και ανακάλυψε αρκετούς τάφους γυναικών , θαμμένες και αυτές με τον οπλισμό τους.

Το 1542, μια ομάδα Ισπανών στρατιωτών με επικεφαλής τον Φρανθίσκο ντε Ορελιάνα βρισκόταν σε εξερευνητική αποστολή στη Βραζιλία, όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με κάτι πραγματικά εκπληκτικό. Στις όχθες ενός ποταμού κυκλώθηκε από μια ομάδα πολεμιστών, που είχαν για αρχηγό τους μια πανέμορφη γυναίκα. «Ήταν ψηλή, μυώδης, ορμητική, και το μοναδικό ρούχο πάνω της ήταν ένα κομμάτι ύφασμα». Έτσι την περιέγραψε στο ημερολόγιό του ο Γασπάρ ντε Καρβαχάλ, ο χρονικογράφος της αποστολής. Μόλις ξεπέρασαν την αρχική τους έκπληξη, οι Ισπανοί συνειδητοποίησαν ότι αντίκριζαν μια Αμαζόνα. Σε ανάμνηση αυτής της συνάντησης, το ποτάμι ονομάστηκε Ποταμός των Αμαζόνων (Αμαζόνιος).

Με το παραπάνω συμβάν αναβίωσε ο μύθος των Αμαζόνων, ένα από τα πιο συναρπαστικά μυστήρια της αρχαιότητας, το οποίο εξακολουθεί να σαγηνεύει. Ποικίλες μαρτυρίες για την ύπαρξή τους απαντώνται σε διαφορετικούς λαούς και εποχές. Οι Κινέζοι χρονικογράφοι μιλούν για χώρες κατά μήκος της Κασπίας Θάλασσας και γειτονικές με την Ινδία, τις οποίες διοικούσαν γυναίκες. Πλούσιες σε θρύλους γυναικών πολεμιστών είναι και οι παραδόσεις του Κουρδιστάν και των Βαλτικών Χωρών. Από την πλευρά τους, οι Πορτογάλοι εξερευνητές το 16ο αιώνα αναπολούσαν συναντήσεις με φυλές Αμαζόνων στην Αιθιοπία και στη Ζιμπάμπουε. Ο μύθος των Αμαζόνων δεσπόζει στην Ασία μεταξύ της Κασπίας Θάλασσας και του Εύξεινου Πόντου. Μετά τον Όμηρο, αμέτρητοι είναι οι ιστοριογράφοι και οι ποιητές που μίλησαν για ένα λαό γυναικών πολεμιστών «δυνατών όπως οι άντρες». Όλα αυτά ήταν αλήθεια ή ψέμα;

Το 1641 ο Ιησουΐτης Κριστόμπαλ ντε Ακούνα μας περιγράφει ότι ταξιδεύοντας εν πλω στον ποταμό Αμαζόνιο, φτάνει κάποιος σε ένα βουνό μέσα στη ζούγκλα με την ονομασία Τακαμιάμπα˙ εκεί ζουν Αμαζόνες. Η ύπαρξη αυτών των γυναικών, με τις οποίες ήρθε αντιμέτωπος σε μία προγενέστερη εποχή ο Ισπανός κατακτητής Φρανθίσκο ντε Ορεγιάνα και ονόμασε τον ποταμό «Αμαζόνιο» γι’ αυτό το λόγο, έκανε κάποιους Άγγλους της Ελισαβετιανής Περιόδου να πιστέψουν ότι οι συγκεκριμένες γυναικείες πολεμόχαρες φυλές ήταν απόγονοι των Αμαζόνων της Τροίας, διότι φαίνονταν να μοιάζουν ως προς τις συνήθειές τους με αυτές του ελληνικού μύθου. Θεωρήθηκε ότι είχαν μεταναστεύσει εκεί μετά την ήττα τους στον Τρωικό Πόλεμο. Ας δούμε όμως τι μας λέει ο Κριστόμπαλ ντε Ακούνα:

«Αυτές οι γυναίκες ζούνε απομονωμένες από τον υπόλοιπο κόσμο και χωρίς άντρες. Εντούτοις, μία φορά το χρόνο τις επισκέπτονται οι γείτονές τους, οι Γκουακάρις. Όταν φτάνουν στην περιοχή τους, αυτές τρέχουν αμέσως να πάρουν τα όπλα τους γιατί φοβούνται την ενέδρα από γειτονικές ανδρικές φυλές. Καθώς όμως αναγνωρίζουν τους φίλους τους, τρέχουν όλες στις όχθες για να προϋπαντήσουν τους φιλοξενούμενούς τους. Κάθε γυναίκα παίρνει μία αιώρα και πάει και την κρεμάει σε δύο δέντρα έξω από την καλύβα της. Τότε ξαπλώνει πάνω σε αυτή και περιμένει το ταίρι της. Μετά από λίγες ημέρες οι άντρες γυρίζουν στα σπίτια τους και επιστρέφουν μόνο μετά από ένα χρόνο την ίδια εποχή. Τα κορίτσια που γεννιούνται ανατρέφονται από τις μητέρες τους και μαθαίνουν να δουλεύουν και να χειρίζονται τα όπλα. Όσο για τα αγόρια, κανένας δεν ξέρει ποια είναι η τύχη τους. Κάποιος Ινδιάνος της φυλής των Γκουακάρις που είχε πάει τον προηγούμενο χρόνο με τον πατέρα του στο χωριό τους, μου είπε ότι οι Αμαζόνες επέστρεψαν μετά από ένα έτος και τους έφεραν τα αρσενικά παιδιά τους. Όμως ο κανόνας της φυλής τους υπαγόρευε ότι τα αγόρια που γεννιόνταν έπρεπε να θανατώνονται. Δεν μπορώ να είμαι σίγουρος».

Μια αρχαιολογική αποστολή που πραγματοποιήθηκε στα σύνορα της Ρωσίας και του Καζακστάν έφερε στο φως, κοντά στην πόλη Πακρόβκα, μια σειρά από πενήντα θολωτούς τάφους που χρονολογούνται από το 4ο αιώνα π. Χ. Στους γυναικείους τάφους οι αρχαιολόγοι, εκτός από κοσμήματα και κτερίσματα, ανακάλυψαν όπλα, βέλη και στρατιωτικά εμβλήματα. Δίπλα στους γυναικείους σκελετούς βρέθηκαν τυπικά σύμβολα εξουσίας: περιδέραια, ιερές πέτρες και αντικείμενα θρησκευτικών τελετών. Πολλοί σκελετοί τους είχαν στραβές γάμπες, χαρακτηριστικό «επαγγελματιών» ιππέων. Οι ιδιαιτερότητες όμως δε σταματούν εδώ. Επιπλέον, κοντά στους αντρικούς σκελετούς βρέθηκαν σκελετοί βρεφών. Ούτε ένας τους δε βρέθηκε θαμμένος δίπλα σε γυναίκες, ένδειξη ότι η ανατροφή των παιδιών ήταν αποκλειστικά αντρική υποχρέωση. Η Τζανίν Ντέιβις Κίμπαλ, διευθύντρια του Κέντρου Μελετών των Νομάδων της Ευρασίας και υπεύθυνη των ανασκαφών στην Παρκρόβκα, είναι πιο επιφυλακτική: «Ο Ηρόδοτος, μιλώντας για τις Αμαζόνες, εντόπισε την επικράτειά τους δυτικότερα, στη σημερινή Νότια Ρωσία, κατά μήκος της Αζοφικής Θάλασσας. Οι σκελετοί που ανακαλύψαμε στους τάφους δεν ανήκουν βέβαια στις Αμαζόνες του Ηροδότου, αλλά κατά πάσα πιθανότητα σε άντρες και γυναίκες του λαού των Σαυροματών» - λαός που έζησε γύρω στον 4ο αιώνα π. Χ. στη ζώνη που περικλείεται από τους ποταμούς Βόλγα και Ντον και ο οποίος, σύμφωνα πάντα με τον Ηρόδοτο, καταγόταν απευθείας από τις Αμαζόνες.


Η γυναικεία Ευρώπη


Η παραπάνω ανακάλυψη ξανάδωσε πνοή στη θεωρία που υποστηρίχθηκε από τη Λιθουανή επιστήμονα Μαρίγια Τζιμπούτας, με τη γνώμη της οποίας συμφωνούν και Έλληνες μελετητές, όπως ο Παναγής Λεκατσάς. Σύμφωνα μ´ αυτή τη θεωρία, πριν από τέσσερις χιλιάδες χρόνια αναπτύχθηκε στην Ευρώπη ένας μητριαρχικός πολιτισμός βασισμένος στην αγροτική παραγωγή και στην αρχή της ισότητας. Αυτή η αρχαϊκή κοινωνία έσβησε πιθανόν με την κάθοδο των ινδοευρωπαϊκών φύλων, γύρω στο 3.500 π. Χ. Συνεπώς, οι Αμαζόνες θα ήταν ό, τι απέμεινε από τη γυναικοκρατούμενη Αρκαδία.


Πολεμιστές και σαμάνοι


Ποιες ήταν και από πού έρχονταν οι γυναίκες που βρέθηκαν θαμμένες μαζί με τον πολεμικό εξοπλισμό ο οποίος παραδοσιακά προορίζεται για άντρες; Σε ό, τι αφορά στην καταγωγή τους, ο Ηρόδοτος είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικός. Ο Έλληνας ιστορικός, που έζησε τον 5ο αιώνα π. Χ., εξιστορεί τη μάχη ανάμεσα στους Έλληνες που οδηγούσε ο Ηρακλής και στις Αμαζόνες. Στο τέλος της σύγκρουσης οι νικητές στρατιώτες ισοπέδωσαν τη Θεμίσυρα, την πρωτεύουσα του βασιλείου των θηλυκών πολεμιστών, και πήραν αιχμάλωτες στα πλοία τους τις εχθρούς που επέζησαν Όμως, οι γυναίκες εκείνες δεν έφταναν ποτέ στην Αθήνα. Κατάφεραν να διαφύγουν: επωφελήθηκαν μιας θαλασσοταραχής και αποβιβάστηκαν στις ακτές της Μικράς Ασίας. Από την επιμειξία τους με τους Σκύθες γεννήθηκε ο λαός των Σαυροματών. Παρ´ όλα αυτά, οι νεαρές Αμαζόνες δεν εγκατέλειψαν τις πολεμοχαρείς συνήθειές τους. Ο Ηρόδοτος εξηγεί ότι κάθε φορά διεκδικούσαν δυναμικά τα «αντρικά» πολεμικά τους δικαιώματα από τους Σκύθες συντρόφους τους

«Εμείς τοξεύουμε, ρίχνουμε το ακόντιο και καβαλάμε το άλογο. Ποτέ δε μάθαμε τις γυναικείες δουλειές. Οι Σκύθες γυναίκες σας, αντίθετα, δεν πάνε στο κυνήγι ούτε πουθενά αλλού, παρά κυκλοφορούν μόνο με άμαξες και αφιερώνουν το χρόνο τους στις γυναικείες ασχολίες». Σύμφωνα και με άλλες μαρτυρίες, στο λαό των Σαυροματών οι γυναίκες πολεμούσαν δίπλα στους άντρες και δεν μπορούσαν να παντρευτούν αν δεν είχαν σκοτώσει στη μάχη τουλάχιστον τρεις εχθρούς. Ο νομαδικός τρόπος ζωής δικαιολογεί τέτοιου είδους ήθη και έθιμα. Όπως εξηγεί η Τζανίν Ντέιβις Κίμπαλ, οι υποχρεώσεις των γυναικών στους νομαδικούς λαούς ήταν πιο πολύπλοκες από εκείνες των αντρών συντρόφων τους. «Όφειλαν να προετοιμάζουν το φαγητό, να ανατρέφουν τα παιδιά και να προσέχουν τα ζώα. Επίσης, μάθαιναν να ιππεύουν και να χειρίζονται τα όπλα. Συχνά αναλάμβαναν το ρόλο του σαμανού και του θεραπευτή, μια θέση εξουσίας».

Ίχνη της ισότητας των δύο φύλων στο χειρισμό των όπλων συναντιούνται και σε άλλους ευρασιατικούς λαούς. Γυναίκες-πολεμιστές αναφέρονταν και πριν από τον Ηρόδοτο. Ο Όμηρος τις μνημονεύει στην Ιλιάδα, συμπεριλαμβάνοντας τις Αμαζόνες στον κατάλογο όσων συμμάχησαν με τους Τρώες εναντίον των Αχαιών

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Σελήνη ~ ένας φυσικός ή τεχνητός δορυφόρος


Μια πολύ παλιά σουδανική παράδοση της φυλής σιλλούκ αναφέρει: «τον παλιό καιρό οι άνθρωποι ανέβαιναν στο φεγγάρι από κάποιο ανηφορικό δρόμο αλλά μετά κουράστηκαν και δεν μπορούσαν ν' ανέβουν». τα ινδικά χειρόγραφα αναφέρουν ότι «οι έλληνες θεοί πολέμησαν εναντίον των κατοίκων της σελήνης και των συμμάχων της.» . Οι Έλληνες φιλόσοφοι γνώριζαν πάρα πολλά για την σελήνη. Ο Σωκράτης την χαρακτηρίζει: «Μεγάλη κούφια σφαίρα που στο εσωτερικό της υπάρχουν θάλασσες και στεριές και κατοικούν άνθρωποι σαν εμάς». Αυτά αναφέρει ο Ξενοφάνης για τον δάσκαλο του. Αυτά που έλεγε ο Σωκράτης τα υποστηρίζουν και σύγχρονοι αστρονόμοι.

Ο Έλληνας θεός Ορφέας, γιος του Απόλλωνα, ο πιο τακτικός ταξιδιώτης της Σελήνης και του Σειρίου, και μας λέει: «Η Σελήνη έχει βουνά πολιτείες και σπίτια, η επιφάνεια της είναι έδαφος όπως της γης και κατοικείται από θεϊκούς κατοίκους.» Τις πληροφορίες αυτές μας τις δίνουν Πλούταρχος και Διογένης ο Λαέρτιος. Ο Ορφέας γνώριζε το σεληνιακό ημερολόγιο των 12 μηνών και τις φάσεις της σελήνης. Μιλά για την περιστροφή της γης γύρω από τον ήλιο, τις εύκρατες, τροπικές και πολικές ζώνες της γης, τις εκλείψεις της σελήνης, τα ηλιοστάσια, τις ισημερίες, τις κινήσεις των πλανητών και την παγκόσμια έλξη και επιμένει στο θέμα των κατοίκων της σελήνης, ότι είναι αυτοί που περιπλανήθηκαν από πλανήτη σε πλανήτη.

Οι Τελχίνες της Ρόδου και οι Κάβειροι της Σαμοθράκης εξαφανίστηκαν μετά τον μεγάλο κατακλυσμό. Η τεχνολογική τους εξέλιξη ήταν τέτοια που τους επέτρεπε να εγκαταλείψουν την γη και να σωθούν στην Σελήνη ή τον Άρη. Η άποψη μου είναι ότι επέστρεψαν στις βάσεις τους στην Σελήνη και τον Άρη αντίστοιχα, βάσεις που χρησιμοποιήθηκαν από τους θεούς κατά τον εποικισμό της γης. Ο Νονός αναφέρει ότι ο Φαέθων έκανε 30 περιστροφές γύρω από το φεγγάρι, ταξίδεψε στην Αφροδίτη και επισκεπτόταν τον Β. και Ν. Πόλο. Ο Διόνυσος και ο Ηρακλής πήγαν στην Σελήνη και ο Ίδμων όπως αναφέρει ο Νονός ταξίδεψε στην Σελήνη με το άρμα του που έμοιαζε με απαστράπτοντα κομήτη και δίνει ακριβέστατες πληροφορίες για την αθέατη πλευρά της σελήνης κάτι, που πριν λίγα χρόνια έκανε ο σύγχρονος άνθρωπος.

Ο Ελληνικής καταγωγής Λουκιανός από την Σαμοσάτα της Συρίας έζησε το 120 μ.χ. Στο βιβλίο του «Αληθινή Ιστορία» αν και το χαρακτηρίζει παραμύθι, εν τούτοις δίνει πληροφορίες επιστημονικά απόλυτα ακριβείς, οι οποίες επαληθεύτηκαν στην εποχή μας. Τις πληροφορίες αυτές εάν δεν υπήρχαν ανάλογες εμπειρίες, ήταν αδύνατον να τις φαντασθεί άνθρωπος. «Πήγαινε με ένα καράβι που το πήρε ο αέρας για εφτά μερόννχτα και την όγδοη ημέρα έφτασε στο φεγγάρι. (Τόσο κάνουν τα σύγχρονα διαστημόπλοια του ανθρώπου για το φεγγάρι). Μπήκε μέσα σ' ένα πηγάδι που από πάνω είχε καθρέφτες και έβλεπε όλη τη γη. (Πρόκειται για υπερσύγχρονο τηλεσκόπιο που ο άνθρωπος ακόμη δεν το έχει φτιάξει γιατί με αυτό έβλεπε και τους ανθρώπους στην γη). Βασιλιάς της Σελήνης ήταν ο Ενδυμίωνας που τον πήραν από την γη και τον πήγαν στο φεγγάρι και τον έκαναν βασιλιά.» Περιγράφει τρικινητήρια αεροπλάνα (τρικέφαλοι αλογογύπες που πετούσαν) περιγράφει σύγχρονες διόπτρες (έβαζαν και έβγαζαν τα μάτια τους που μπορούσε να τα φορά ο καθένας και έβλεπαν πολύ μακρυά) περιγράφει πολεμιστές με διαστημική στολή που είχε δύο κέρατα 'κεραίες'. Ο στρατός αυτός ήταν του Φαέθοντα και επειδή ήταν άνθρωποι σαν εμάς και η θερμοκρασία της σελήνης μεγάλη γι αυτό φορούσαν τις διαστημικές στολές. Περιγράφει ταξίδια στ' άστρα του ζωδιακού καθώς και προσθαλάσσωση ίδια με αυτή των συγχρόνων κοσμοναυτών και μάλιστα στην περιοχή των Βερμούδων. Επισκέφθηκε τα νησιά των Μακάρων (Σείριος) και δεν ήθελε να φύγει αφού σε λίγα χρόνια θα γύρναγε πίσω. Τέλος περιγράφει πόλεμο μεταξύ των κατοίκων της Σελήνης και του Σειρίου όπου έγιναν αερομαχίες και χρησιμοποιήθηκαν τρομερά όπλα και νίκησαν οι Σείριοι. Όπως φαίνεται ο Λουκιανός διάβασε κάποιο χειρόγραφο που έγραφε για όλα αυτά και επειδή του φαινόταν εξωφρενικά τα αποκάλεσε παραμύθι τα έγραψε και τα ονόμασε αληθινή ιστορία. Η δίδυμη αδελφή του Απόλλωνα, η Άρτεμη, χρημάτισε βασίλισσα της σελήνης. Ο Πυθαγόρας, γιος του Απόλλωνα κατά μία παράδοση, επέμενε ότι η Σελήνη κατοικείται από όντα θεϊκά όμοια με τους ανθρώπους της γης. Ο Πυθαγόρας αφηγείται επίσης ότι έκανε στροφές γύρω από την σελήνη με τα αστρόπλοια των θεών που κατοικούσαν στο φεγγάρι και με τα όντα αυτά είχε δημιουργήσει φιλία, ενώ αναφέρει ότι η σεληνιακή ημέρα είναι 15 φορές μεγαλύτερηαπό της γης όπως και είναι. Ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι όπως άκουσε από μαρτυρίες πολλές φορές, ο Πυθαγόρας μπορούσε την ίδια στιγμή να βρίσκεται σε δύο διαφορετικό μέρη - ιδιότητα που έχει μόνο το ηλεκτρόνιο του ατόμου - και έκανε ταξίδια στον Άδη ακολουθώντας την διαδρομή του Προμηθέα. Ο Πυθαγόρας μπορούσε να αιωρείται και να γίνεται αόρατος ή να βρίσκεται ταυτόχρονα σε δύο μέρη. Τον δίδαξε ο Απόλλωνας όπως τον Αρισταία και τον ιερέα του 'Αβαρι.

Οι θεϊκοί κάτοικοι της σελήνης είναι πιο ψηλοί από τους κατοίκους της γης, ξανθοί και πολύ όμορφοι. Όλες οι γνώσεις του Πυθαγόρα, Μαθηματικά, Μουσική, Γεωμετρία, Φυσική είναι δοτές γνώσεις που πήρε από τους ουράνιους με τους οποίους είχε συνεχή επαφή. Το 1950 σε ναό των Μαγιάς στο Μεξικό βρέθηκε χάρτης της αθέατης πλευράς της σελήνης, ο οποίος αποδείχτηκε απόλυτα ακριβής συγκρινόμενος με τους πρόσφατους που έφεραν τα διαστημόπλοια. Η πρώτη χαρτογράφηση της αθέατης πλευράς της σελήνης από τον άνθρωπο έγινε την 7.10.1959, επομένως ο παλαιός χάρτης βρέθηκε στην γη ή από επίσκεψη γήινων στο φεγγάρι ή από επίσκεψη εξωγήινων στην γη. Η σελνη σύμφωνα πάντα με τα Σανσκριτικά κείμενα και την Ινδουϊστική θρησκεία, σε κάποια απώτατη εποχή δεν υπήρχε σαν δορυφόρος της γης. Αργότερα η γη είχε τρεις δορυφόρους. Την εποχή που η γη δεν είχε δορυφόρους, οι άνθρωποι είχαν ανάστημα ύψους 1.20-1.50 μέτρων. Όταν είχε τρεις δορυφόρους τότε οι άνθρωποι είχαν ανάστημα 2.50-12.00 μέτρα και τέλος με ένα δορυφόρο έχουν το ύψος του σημερινού ανθρώπου 1.60-2.00 μέτρα, λόγω βαρύτητας (g=9.81m/sec2).


Η αποστολή του «Απόλλων 13» με μικρή ποσότητα εκρηκτικών που πυροδότησε προκάλεσε αρμονικές δονήσεις που κράτησαν 3ω30', και η ΝΑΣΑ αρκέστηκε να πει: Κάτι περίεργο συμβαίνει στο εσωτερικό της σελήνης για να έχουμε αντήν την αρμονικότητο με την οποία μπορούμε να συντονίσουμε το ρολόγια μας. Η αποστολή του «Απόλλων 14» προκάλεσε και αυτή δονήσεις και η ΝΑΣΑ είπε: Οι πιθανότητες να είναι κούφια η σελήνη είναι πολύ μεγάλες. Εκτός από τις τεχνητές δονήσεις που προκάλεσαν οι άνθρωποι, διαπιστώθηκαν δονήσεις σε βάθος 800 χιλιομέτρων που δεν ξεπέρασαν την «βαθμίδα 2» της κλίμακας Ρίχτερ. Ήταν απόλυτα αρμονικές, φαινόμενο που επιβεβαιώνει την άποψη ότι η σελήνη είναι κούφια και ενδέχεται να είναι κατοικημένη. Οι δονήσεις αυτές επαναλαμβάνονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα, μια φορά τον μήνα και με την ίδια ένταση πάντα.

Οι «Τάϊμς» της Ν. Υόρκης έγραφαν τον Απρίλιο του 1976 ότι ο ένας από τους πέντε σεισμογράφους που τοποθέτησε ο «Απόλλων 14» εργάστηκε κανονικά μέχρι τον Μάρτιο του 1975 και κατόπιν σίγησε. Το περίεργο είναι ότι μετά από ένα μήνα σιγής λειτούργησε ξανά και κανονικά. Επίσης ένα άλλο μηχάνημα που είχε σιγήσει για 4 ολόκληρα χρόνια λόγω υπερβολικής ζέστης της σεληνιακής επιφάνειας, άρχισε και αυτό να λειτουργεί κανονικά για πρώτη φορά μαζί με το προηγούμενο αν και δεν ήταν συνδεδεμένα μεταξύ τους. Ο «Απόλλων 16» κατά την διάρκεια του ταξιδιού του προς την σελήνη έχασε ξαφνικά τον αυτόματο έλεγχο της πορείας χωρίς εξήγηση και χωρίς εξήγηση τον επανεύρε ξαφνικά. Στο εσωτερικό του κρατήρα «Ρέητζερ» το διαστημόπλοιο «Ρέητζερ 7» τράβηξε από απόσταση 5 χιλιομέτρων μια φωτογραφία, λίγο πριν πέσει στη σελήνη. Η φωτογραφία παρουσίαζε μια σειρά από παράξενα αντικείμενα που η ΝΑΣΑ τα χαρακτήρισε πέτρες, ενώ διάφοροι ερευνητές μίλησαν για ΑΤΙΑ. Τον Φεβρουάριο του 1973 το Σοβιετικό «Λούγχοντ 2» σιην θάλασσα της Γαλήνης βρήκε μια μεταλλική πλάκα μήκους ενός μέτρου ασυνήθους στιλπνότητας και πολύ μικρής ηλικίας. ΣΙτην ίδια αυτή θάλασσα παρατηρήθηκαν πυραμίδες στην ίδια ακριβώς διάταξη με τις πυραμίδες της Αιγύπτου όπως υποστηρίζει ο Ρώσος επιστήμονας Αλεξάντερ Αβράμωφ. Γιατί η ΝΑΣΑ προσελήνωσε πολλές από τις αποστολές της στην θάλασσα της Γαλήνης; Μήπως κάποιο μυστικό τπν υποχρέωσε σε αυτή την απόφαση; Τα διαστημόπλοια «Λούνα 9» και «Όρμπιτερ 2» φωτογράφησαν οκτώ ορελίσκους όμοιους με αυτούς της Κλεοπάτρας στην Αίγυπτο, ύψους ουρανοξύστη. Σε φωτογραφίες που πάρθηκαν από διαστημόπλοια και χαρακτηρίστηκαν απόρρητες, φαινόταν ένας φωτεινός συμμετρικός σταυρός. Εμφανίστηκε ξαφνικά και ξαφνικά χάθηκε. Παρακάτο παραθέτουμε διάφορες αστρονομικές παρατηρήσεις που κατά καιρούς κατέγραψαν διάφορα περίεργα φαινόμενα στην επιφάνεια της σελήνης.

11.3.1587: Οι αστρονόμοι της εποχής παρατηρούν με γυμνό μάτι ένα λαμπρό αστέρι πάνω στο φεγγάρι ανάμεσα στα δύο άκρα του ηλιακού μηνίσκου.

12.11.1671: Παρατηρείται στην επιφάνεια της σελήνης ένα λευκό σύννεφο αν και η σελήνη δεν έχει σύννεφα.

1783 & 1784: Παρατηρούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα κινούμενα φώτα στην σεληνιακή επιφάνεια.

1794: Ένα περίεργο αντικείμενο πετούσε πάνω από την σελήνη.

7.9.1800: Οι Γάλλοι αστρονόμοι παρατηρούν κατά την διάρκεια μιας έκλειψης σειρά από κινούμενα φώτα που αλλάζουν συνεχώς σχηματισμούς και αφού ευθυγραμμίστηκαν εξαφανίστηκαν. 4/5/6/7.2.1821, α/6.5.1821, 11.7.1821, 28/29.11.1821:
Στις παραπάνω ημερομηνίες και σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του 1821 οι αστρονόμοι παρατηρούν πλήθος από ανεξήγητα φώτα να κινούνται στην επιφάνεια της σελήνης και μετά από ορισμέ-μους σχηματισμούς που πήραν εξαφανίστηκαν. 22.1.1825, 12.4.1826, 7.3.1826, 22.12.1835: Σε όλες τις παραπλεύρως ημερομηνίες παρατηρήθηκε μεγάλη δραστηριότητα φωτεινών αντικειμένων με σημείο αναφοράς γύρω και μέσα στην «θάλασσα των Κρίσεων».

Αρχές 1860. 10.6.1866, 7.5.1867, Όλο το 1869: Καθ' όλη τη διάρκεια του 1860 παρατηρείται μεγάλη δραστηριότητα φω-ιεινών αντικειμένων στην επιφάνεια της σελήνης και ιδιαίτερη έξαρση στις παραπάνω ημερομηνίες όπου παρατηρήθηκαν και χαρτογραφήθηκαν κωνικές κατασκευές μέσα και έξω από τον κρατήρα του Λινέ ο οποίος έχει βάθος 360 μέτρα και διάμετρο 10 χιλιόμετρα. Οι αστρονόμοι έμειναν άφωνοι όταν πέντε χρόνια αργότερα διαπίστωσαν ότι ο κρατήρας είχε εξαφανιστεί. Όλο το 1871: Παρατηρούνται πάνω από 1500 φωτεινά αντικείμενα στην επιφάνεια της σελήνης με συχνότητα εμφανίσεως καθημερινά.
5.2.1877: Στον κρατήρα Εύδοξος φαίνεται για πολλές μέρες μια φωτεινή γραμμή μεγάλου μήκους. 21.3.1877 και 4.5.1877: Το εσωτερικό του κρατήρα Πρόκλος είναι κατάφωτο από πάρα πολλά κινούμενα φώτα.

Όλο το 1879: Το έτος αυτό έχουμε πλήθος εμφανίσεων φωτεινών αντικειμένων στην επιφάνεια της σελήνης. Ο κρατήρας του Υνγίνου παρουσίαζε φωτεινότητα σαν να φωτιζόταν από κάποια πηγή φωτός, ενώ έξω από αυτόν φωτεινά αντικείμενα άλλαζαν συνέχεια σχηματισμούς. Στον κρατήρα Φρακαστόριους φάνηκε ένας φωτεινός κύκλος που στην συνέχεια πήρε σχήμα κώνου. Πριν το 1879 δεν υπήρχε καμμιά κωνική κατασκευή ενώ σήμερα οι κωνικές κατασκευές ξεπερνούν τις 1000.
23.1.1880: Φωτεινές γραμμές αναβόσβυναν επί αρκετές ώρες στην επιφάνεια της σελήνης σαν να γινόταν σινιάλο.
4, 7.1881: Δύο πυραμιδοειδείς φωτεινές προεξοχές παρατηρήθηκαν στον σεληνιακό ορίζοντα. 8.5.1881: Περίπου 1.000 φωτεινές δέσμες φάνηκαν στην «θάλασσα των Κρίσεων». Στο ίδιο σημείο εντοπίστηκε αργότερα μια γέφυρα η οποία μετά από μερικά χρόνια εξαφανίστηκε.
24.4.1882: Παρατηρείται μεγάλος αριθμός κινουμένων αντικειμένων στον κρατήρα «Αριστοτέλης».
26, 3.1882: Στην «θάλασσα των Κρίσεων» παρουσιάζονται αμέτρητα φωτεινά αντικείμενα διαφόρων σχημάτων.
23.11.1887: Μια κοκκινωπή σκιά παρατηρείται στον κρατήρα «Πλάτων».
15.7.1888: Παρατηρήθηκε ξαφνικά ένα φωτεινό στίγμα στην επιφάνεια της σελήνης δέκα φορές φωτεινότερο από αυτήν. Προσεληνώθηκε στις σεληνιακές Άλπεις, παρέμεινε 20' και μετά χάθηκε. Στο σημείο προσεληνώσεως έμεινε μια περιφέρεια που άλλαζε συνέχεια χρώματα.
10.9.1889: Στον κρατήρα του «Πλίνιου» φάνηκε ένα κυκλικό φως με στίγμα στο κέντρο.
7.11.1891: Φωτεινές γραμμές αναβόσβυναν σαν σινιάλο για αρκετές ώρες στην επιφάνεια της σελήνης.
1892, 1896, 1899: Καθ' όλη τη διάρκεια των ετών αυτών παρατηρείται μεγάλος αριθμός κινουμένων φώτων στην επιφάνεια της σελήνης.
23.4.1915: Μια φωτεινή ακτίνα παρατηρείται στον κρατήρα «Κλάβιου».
15.1.1915: Επτά φωτεινά αντικείμενα σχημάτιζαν το Ελληνικό γράμμα «Γ» στην επιφάνεια της σελήνης.
10.10.1916: Ένα φωτεινό τρίγωνο παρατηρείται στον κρατήρα του «Πλάτωνα». Από το 1922 έως το 1980: Έχουν παρατηρηθεί στην επιφάνεια της σελήνης πάνω από 200 θόλοι διαμέτρου 250-300 μέτρων που κινούνται και αλλάζουν θέση, πιθανώς επιφανειακές κατασκευές τύπου «Ιγκλού», λυόμενες και προκατασκευασμένες.
14.6.1940: Δυο φωτεινές στήλες παρατηρούνται στον κρατήρα του «Πλάτωνα».
7.4.1944: Παρατηρείται ανεξήγητη λάμψη στην επιφάνεια της σελήνης.
19.10.1945: Τρία έντονα φώτα παρατηρούνται στο τείχος του «Δαρβίνου» Από το 1950 έως το 1960: Παρατηρήθηκαν κωνικές κατασκευές που πολλαπλασιαζόταν κατά ασυνήθιστο τρόπο αφού το 1865 υπήρχαν δύο, σήμερα υπάρχουν πάνω από 1000.
7.3.1950: Φωτογραφίζονται κινούμενα φώτα στην επιφάνεια της σελήνης.
18.9.1953: Κάτι σαν νησί υψώθηκε πάνω από την επιφάνεια της σελήνης.
8.9.1955: Δυο λάμψεις παρατηρήθηκαν στην περιοχή του «Ταύρου».
24.5.1955: Μια αστραπή παρατηρείται στον νότιο πόλο της σελήνης.
18.3.1958: Οι Άγγλοι αστρονόμοι Τ. Ο'Νήλ και Χ. Π. Γουέλ-κινς παρατηρούν μια γέφυρα στην επιφάνεια της σελήνης η οποία μετά από μερικές μέρες εξαφανίστηκε.
29.9.1958: Στην επιφάνεια της σελήνης παρατηρούνται φωτεινά γραμμικά σύμβολα σαν γράμματα αλφαβήτου.
3.11.1958: Παρατηρούνται κινούμενα φώτα και απελευθέρωση αερίων στην επιφάνεια της σελήνης, ενώ ένα κόκκινο φως εκινείτο πολύ αργά.
3.11.1959: Φώτα αναβόσβυναν σαν σινιάλο για πολλή ώρα.
17.11.1959: Ένα φωτεινό αντικείμενο αναβόσβυνε στον κρατήρα του «Πλάτωνα».
13.9.1959: Φωτογραφήθηκαν δυο φωτεινά αντικείμενα που έφευγαν από την επιφάνεια της σελήνης με μεγάλη ταχύτητα ενώ ένα φωτεινό σύννεφο ήταν πάνω από την περιοχή «Λι-τρώφ». Η σελήνη δεν έχει σύννεφα.
Το 1960: Η σκοτεινή πλευρά του κρατήρα «Βιτέλο» φωτιζόταν επί 5'.
Το 1961: Πέντε φωτεινά αντικείμενα αναβόσβυναν και έφευγαν από την επιφάνεια της σελήνης. Με την απομάκρυνση τους παρατηρήθηκε απελευθέρωση αερίων.
Το 1963: Πολλά κόκκινα αντικείμενα κινούνται στην επιφάνεια.
21.6.1964: Μια μαύρη σκιά κινείται στο Ν. ημισφαίριο της σελήνης.
3.7.1965: Για 70' λεπτά στην περιοχή του «Αριστάρχου» παρατηρούνται φωτεινές αναλαμπές.
6, 7, 8/8/1965: Και τις τρεις μέρες συνέχεια μια ισχυρή ακτίνα εκπέμπεται από την επιφάνεια της σελήνης προς άγνωστη κατεύθυνση. Μάρτιος 1966: Μεγάλος αριθμός φωτεινών αντικειμένων σε όλη την επιφάνεια.
25.9.1966 & 25.10.1966: Παρατηρείται ασυνήθης αριθμός φωτεινών λάμψεων στον κρατήρα του «Πλάτωνα»» και στην περιοχή «Γκασέντι» για μια ώρα.
4.2.1966: Το Σοβιετικό διαστημόπλοιο «Λούνα 9» φωτογραφίζει στην «θάλασσα των Καταιγίδων» πυργοειδείς κατασκευές διατεταγμένες σε ευθείες γραμμές.
11.9.1967: Ένα μαύρο σύννεφο με κόκκινο περίγραμμα παρατηρήθηκε στη «θάλασσα της Γαλήνης».
24.12.1968: Ο «Απόλλων 8» περιστρέφεται γύρω από την σελήνη. Οι αστροναύτες είδαν ένα τεράστιο ΑΤΙΑ και το φωτογράφησαν. Είχε επιφάνεια 16 τετραγωνικά χιλιόμετρα (4, 000μ. Χ4.000μ, )
22.5.1969: Ο «Απόλλων 10» περιφερόταν γύρω από την σελήνη και η σεληνάκατος πήγαινε για προσελήνωση και ενώ απείχε από το έδαφος 7.200 μέτρα ένα ΑΤΙΑ από την επιφάνεια της σελήνης σηκώθηκε κάθετα και πήγε και την συνάντησε. Οι αστροναύτες το φωτογράφησαν και το κινηματογράφησαν. 16.7.1969: Όταν ο «Απόλλων 11» κατευθυνόταν προς την σελήνη ένα ΑΤΙΑ πήγε τον συνάντησε και τον συνόδευσε μέχρι την σελήνη.
19.7.1969: Όταν η σεληνάκατος του «Απόλλων 11» προσεληνώθηκε συνοδευόταν από δύο μεγάλα.ΑΤΙΑ τα οποία κινηματογραφήθηκαν από τους αστροναύτες. Τα δύο ΑΤΙΑ φεύγοντας πολλαπλασίασαν τπν φωτεινότητα τους. Αργότερα εμφανίστηκε ένα πολύ μεγάλο ΑΤΙΑ και το συνόδευαν 10 μικρότερα. Τέλος ο «Απόλλων 17» φωτογράφησε και αυτός δύο ΑΤΙΑ κατά την διαδρομή του προς τπν σελήνη.

Οι κρατήρες Λιναίου-Ευδόξου-Μίστερ έχουν γίνει εστίες συγκεντρώσεων φωτεινών αντικειμένων. Ο κρατήρας του Αριστάρχου είναι ο πιο αινιγματικός και συγκεντρώνει τις πιο πολλές πιθανότητες να υπάρχουν σ' αυτόν είσοδοι για το εσωτερικό της σελήνης. Ομάδες επιστημόνων που συνεργάστηκαν ανεξάρτητα από την ΝΑΣΑ, υπολογίζουν καταμετρημένες περιπτώσεις εμφανίσεως φώτων και αντικειμένων στην επιφάνεια της σελήνης πάνω από 1000 περιπτώσεις. Κατά την διάρκεια του ερευνητικού προγράμματος «Απόλλων», η ΝΑΣΑ κατέγραψε πάνω από 2.000 περιπτώσεις εμφανίσεως φώτων στην επιφάνεια της σελήνης, όπως επίσης παρατήρησε και ένα τεράστιο μαύρο σώμα μήκους 250.000 μέτρων και πλάτους 50.000 μέτρων που πετούσε πάνω από την σελήνη. Ο αστροφυσικός Δρ Μόρις Τζέσαπ του πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν λίγο πριν τον αυτοκτονήσουν δήλωσε: Όλα τα φώτα κατευθύνονται από λογικά όντα που εξνπηρετουν κάποια σκοπιμότητα άγνωστη σ' εμάς. Οι κατασκευές που παρατηρούνται στην επιφάνεια της σελήνης και έχουν εμφανισθεί τα τελευταία διακόσια χρόνια, είναι έργο νοημόνων όντων που έχουν βάση το εσωτερικό της σελήνης. Δεν υπάρχει περίπτωση τα παραπάνω φαινόμενα να είναι οφθαλμαπάτες γιατί οι φωτογραφικοί φακοί δεν παθαίνουν παραισθήσεις και φωτογραφίζουν μόνον υπαρκτά αντικείμενα. Το φεγγάρι δεν είναι νεκρό. Είναι ένα κοσμικό εργαστήριο νοημόνων όντων τους σκοπούς των οποίων γνωρίζουν οι ιθύνοντες των ΗΠΑ και δεν τους αποκαλύπτουν. Εκείνο που δημιουργεί σκέψεις, είναι ο θόρυβος που έχει γίνει για τις αποστολές στη σελήνη. Έγιναν αστρονομικά έξοδα, τοποθετήθηκαν επιστημονικά όργανα στην επιφάνεια της σελήνης και οχήματα έρευνας του δορυφόρου μας. Γιατί όλα αυτά; για μια ανθρώπινη περιέργεια και ματαιοδοξία; Γιατί αυτή η εκνευριστική σιωπή μετά την ολοκλήρωση του διαστημικού προγράμματος «Απόλλων»; Γιατί και οι Ρώσοι σταμάτησαν ξαφνικά τα προγράμματα τους, σε μια στιγμή που το ταξίδι στη σελήνη θα ενίσχυε το γόητρο τους; Το φεγγάρι ξεχάστηκε, παραμένει σιωπηλό για να εμπνέει τους ερωτευμένους και τους ποιητές. Τι συμβαίνει;

Και ξαφνικά χωρίς τίποτε να το δικαιολογεί την 12.12.1996 η ΝΑΣΑ ανακοινώνει στα τηλεοπτικά μέσα ' Μπορεί να υπάρχει Ζωή στη σελήνη. '

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Ο μύθος των trolls

Τα troll λοιπόν είναι σύμφωνα με την συγκεκριμένη μυθολογία πλάσματα του σκότους που κατοικούν την ημέρα σε σπηλιές των βουνών και την νύχτα εμφανίζονται στα ξέφωτα των δασών, χορεύουν και κηνυγούν την λεία τους. Aλίμονο στους περαστικούς που ο δρόμος τους θα τους φέρει κοντά στα troll.  Αν το φώς της μέρας βρεί τα Troll μακριά απο την σπηλιά ή το καταφύγιο τους, τα μεταμορφώνει σε πέτρα. Η πέτρινη μάζα παίρνει ξανά ζωή μόλις πέσει το σκοτάδι. Τα Troll δεν είναι ιδιαίτερα έξυπνα πλάσματα και συχνά καυγαδίζουν μεταξύ τους. Η όψη τους είναι εξαιρετικά άσχημη και προκαλεί τρόμο. Στα Ελληνικά η λέξη που περιγράφει καλύτερα τα Troll είναι η λέξη 'Καλικάντζαρος'.

Σε ένα απο τα επεισόδια της γνωστής τηλεοπτικής σειράς παραφυσικού και επιστημονικής φαντασίας Χ-FILES , κάποιο Troll που ζούσε σε μια σπηλιά κοντά σε μια επαρχιακή πόλη των Η.Π.Α, απήγαγε μικρά παιδιά και ενήλικες και τους κρατούσε αιχμάλωτους με σκοπό να τραφεί απο την σάρκα τους. Όταν εξιχνιάστηκε η υπόθεση βρέθηκαν αρκετά οστά και υπολείματα ανθρώπων στο καταφύγιο του. Ο δημιουργός της τηλεοπτικής σειράς δήλωσε πως εμπνεύστηκε απο άρθρα επαρχιακών εφημερίδων, όπου υπήρχαν μαρτυρίες ανθρώπων, που δήλωναν πως είχαν δει παράξενα πλάσματα τα οποία έμοιαζαν με Troll, στο κοντινό δάσος.


alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Το στοιχειωμένο σπίτι στις Σπέτσες

(αφήγηση του επιτετραμμένου της ισπανίας μαρκησίου p.prat de nantouillet).

το καλοκαίρι του 1918 περίεργα ψυχοφυσιολογικά φαινόμενα σημειώθηκαν στις σπέτσες, σε μία από τις παλιές, καλές, εκεί οικίες. το σπίτι είχε νοικιαστεί από τον επιτετραμμένο της ισπανίας στην αθήνα μαρκησίου prat de nantouillet. . Το σπίτι άνηκε τότε στον κ. Μανιάτη. Ο μαρκήσιος είχε αποφασίσει να παραθερίσει στις Σπέτσες. Πήγε εκεί με τη σύζυγό του, την εξάχρονη κόρη τους Ισαβέλλας, του γραμματέα της πρεσβείας κ. Ξενοφ. Λευκοπαρείδη και της δακτυλογράφου δις Simonne Lachausse. Το παραθαλάσσιο σπίτι είχε δύο ορόφους. Στο κάτω όροφο κατοικούσε η ηλικιωμένη οικοδέσποινα με τη κόρη της. Ο πάνω όροφος είχε πέντε δωμάτια με εξώστη, το μεσαίο προς τον εξώστη χρησιμοποιήθηκε σαν γραφείο. Δεξιά, βλέποντας προς το κοιτώνα ήταν η κρεβατοκάμαρα του μαρκησίου και της γυναίκας του, δίπλα της μικρής Ισαβέλλας και της τροφού, απέναντι ήταν η τραπεζαρία και δίπλα η κρεβατοκάμαρα της δις Lachausse. Να σημειώσουμε πως η μαρκησία Prat de Nantouillet, μια από τις ωραιότερες γυναίκες των τότε πρεσβευτικών κύκλων είχε έντονες διαισθητικές ιδιότητες. Πολλές φορές άνοιγαν από μόνες τους κλειστές πόρτες, προκαλούσε ασυναίσθητα μετακινήσεις επίπλων, άκουγε κρότους και είχε οράματα. Επίσης το Μάρτιο του 1918, η μαρκησία είχε δώσει δείγματα της ιδιότητάς της στο σπίτι του τότε ναυτικού ακόλουθου της Ιταλίας, σε μία εσπερίδα όπου βρίσκονταν και πολλοί Ιταλοί αξιωματικοί.

Η μαρκησία κάθισε στο τραπέζι και οι Ιταλοί αξιωματικοί τη ρωτούσαν νοερά που θα γινόταν η αναμενόμενη επίθεση των Αυστριακών κατά των Ιταλών. Εκείνη τότε πήρε μολύβι και χάραξε ένα είδος χάρτη με τα όρη και τα ποτάμια, ακριβώς το μέρος όπου μετά λίγο καιρό έγινε η επίθεση του Καπορέττο. Επίσης είπε πολλά και στον De Cazotte, ακόλουθο της Γαλλικής πρεσβείας, του οποίου ο προπάππος, περίφημο μέντιουμ, αποκεφαλίσθηκε κατά τη Γαλλική επανάσταση. Αυτός ο προπάππος είχε μαντέψει και την επανάσταση και τον αποκεφαλισμό του βασιλιά Λουδοβίκου 16ου και τον δικό του αποκεφαλισμό. Η μαρκησία γράφοντας εκ μέρους του προπάππου, θέλησε να τον αποτρέψει από μία ορισμένη κατάσταση η οποία όπως του είπε θα του κατέστρεφε τη σταδιοδρομία και πράγματι αυτή η συμβουλή είχε βαθύτατη επίδραση στη ζωή του νέου διπλωμάτη. Εκείνος βαθύτατα συγκινημένος, ομολόγησε ότι και άλλοτε ο προπάππος του είχε επικοινωνήσει μαζί του σε παρόμοιες συνθήκες προειπών ασφαλώς τι θα γινόταν. Ας ξαναγυρίσουμε στην ιστορία μας. Στο τέλος της πρώτης μέρας της αφίξεώς τους στις Σπέτσες, 6 Ιουλίου 1927, όταν κουρασμένοι από τη πρώτη εγκατάσταση πήγαν να κοιμηθούν αφήνοντας ανοιχτό το παράθυρο, άκουσαν ξαφνικά θόρυβο σαν να έπεφταν μικρές πέτρες στο δωμάτιο. Ο μαρκήσιος έτρεξε τότε στο παράθυρο αλλά δεν είδε κανένα. «Ποιος διάβολος πετά πέτρες;», είπε δυνατά. Ο θόρυβος όμως επαναλήφθηκε τέσσερις με πέντε φορές. Άναψαν τότε το φως, αλλά περιέργως δεν κατόρθωσαν να βρουν καμία πέτρα στο δωμάτιο. Δύο με τρεις μέρες αργότερα η μαρκησία διηγήθηκε στο σύζυγό της ένα περίεργο όνειρο : Περπατούσε δήθεν στη παραλία των Σπετσών, όταν αντιλήφθηκε ένα γέρο με ρούχα παλαιομοδίτικα ρούχα, κοντή περισκελίδα, λευκές περικνημίδες, λουστρίνια, ψηλό κολάρο και μακριά ρεδιγκότα, έχοντας το κεφάλι δεμένο με άσπρο μαντήλι που σχημάτιζε φιόγκο και έπαιζε με ένα σκουροκίτρινο κομπολόι χωρίς φούντα. Η φυσιογνωμία και η ενδυμασία του περίεργου γέρου της αποτυπώθηκαν στη μνήμη όπως και οι περίεργοι στρατιώτες με περικεφαλαίες που περπατούσαν στη παραλία. Ο μαρκήσιος δεν έδωσε καμία σημασία στο όνειρο απορώντας μάλιστα πως είναι δυνατόν να απασχολεί τη σύζυγό του. Όμως 2-3 μέρες αργότερα γύρω στις 8 περίπου το βράδυ, όπως συνήθιζαν για καιρό, έκατσαν να δειπνήσουν με το προσωπικό.


Τότε συνέβη το εξής περιστατικό : Τη στιγμή εκείνη και καθώς η σύζυγό του είχε πάει στο σκοτεινό χωλ να πάρει ένα βιβλίο, την άκουσε να αφήνει μια διαπεραστική κραυγή και να επιστρέφει στη τραπεζαρία κραυγάζοντας έξαλλη. «Ο γέρος. Είναι εκεί, Αυτός που είδα στο όνειρό μου. Να, είναι εκεί στο γραφείο.» Την ίδια στιγμή ο σκύλος άρχισε να γρυλίζει και να μαζεύεται φοβισμένος στα πόδια τους. Ο μαρκήσιος πήρε τότε τη λάμπα στο χέρι και πήγε στο χωλ για να δει τι συμβαίνει, αλλά δεν είδε τίποτα απολύτως. Όταν πήγε στο μέρος που του υπέδειξε η σύζυγό του μολονότι όλες οι πόρτες και τα παράθυρα ήταν κλειστά, η λάμπα ξαφνικά έσβησε και αισθάνθηκε στο χέρι του μία παγερή συναίσθηση. «Μπα, περίεργο», είπε Ξαναπήγε στη τραπεζαρία και άναψε πάλι τη λάμπα, τότε η σύζυγός του φώναξε και πάλι έξαλλη : «Νάτος, νάτος, μπαίνει μέσα από τη πόρτα. Να, τώρα έκατσε στη πολυθρόνα». Συγχρόνως ο σκύλος άρχισε να γρυλίζει ακόμα δυνατότερα και να συμμαζεύεται κοντά στα πόδια τους και πάλι, ενώ η κουνιστή πολυθρόνα φάνηκε να κουνιέται. Για να πειστούν τότε ότι δεν έπαθαν όλοι τους ομαδική παραίσθηση, φώναξαν τη τροφό, τη καμαριέρα και τη μαγείρισσα και τις ρώτησαν αν βλέπουν να κουνιέται η πολυθρόνα. Οι υπηρέτριες όντως επιβεβαίωσαν τη κίνηση. «Μα δε βλέπετε ότι κουνιέται;», τους είπαν. Τότε ο μαρκήσιος πλησίασε και θέλησε να κάτσει στη πολυθρόνα. Αισθάνθηκε όμως το ίδιο περίεργο παγερό συναίσθημα και σαν να υπήρχε κάτι ζωντανό. Και το συναίσθημα αυτό ήταν τόσο απαίσιο ώστε δεν μπόρεσε να επιμείνει. Μετά από λίγο το κούνημα της πολυθρόνας σταμάτησε. Πέρασαν τρεις μέρες από αυτό το όραμα όταν το πρωί ο μαρκήσιος άκουσε τις φωνές της συζύγου του από το δωμάτιό της και έτρεξε αμέσως. Ενώ ήταν ακόμα ξαπλωμένη, είδε ξαφνικά να ανοίγει το ερμάριο του δωματίου και να εξέρχεται ο ίδιος γέρος με το λευκό μαντήλι στο κεφάλι. Ο μαρκήσιος δεν είδε τον άνθρωπο, βεβαιώνει όμως ότι είδε το φύλλο του ερμαρίου να χώνεται μόνο του προς τα μέσα ενώ συνήθως αυτό, όταν ανοίγει, βγαίνει προς τα έξω. Όταν η μαρκησία συνήλθε από τη ταραχή της νέας αυτής εμφάνισης, επειδή είχε ιδιαίτερο ταλέντο στη ζωγραφική, ζωγράφισε ακριβώς όχι μόνο την ενδυμασία αλλά και τα χαρακτηριστικά του γέρου. Την εικόνα αυτή την έδειξαν στο μακαρίτη Μπόταση, έναν από τους προύχοντες του νησιού και τέως πρόεδρο της Εθνολογικής Εταιρείας ο οποίος ήρθε να τους επισκεφτεί και αναγνώρισε αμέσως των Ιωάννη Δημητρίου Ορλώφ, ο οποίος έμενε επί Καποδίστρια στις Σπέτσες και ήταν ο μόνος ο οποίος ήταν ντυμένος με ευρωπαϊκά ρούχα. «Α λα φράγκα», όπως έλεγαν. Αναγνώρισε όχι μόνο το μαντήλι με το οποίο έδενε το κεφάλι του αλλά και το σκουροκίτρινο κομπολόι με το οποίο τον έβλεπε η μαρκησία.

Τη ζωγραφιά αυτή την αναγνώρισε και μία γριά 90 ετών η οποία ήταν πλύστρα στο σπίτι του. «Μα αυτός είναι ο μακαρίτης, ο καλός αφέντης. Ναι αυτός είναι», φώναξε μόλις τον είδε. Ο Μποτάσης τους διηγήθηκε ότι το σπίτι στο οποίο έμεναν ανήκε παλιά στον Ορλώφ και τους διαβεβαίωσε ότι συχνά συμβαίνουν στο νησί παράξενα φαινόμενα τα οποία δεν μπορούσαν να εξηγήσουν. Από τις πληροφορίες των ντόπιων ο Ορλώφ είχε εξαφανιστεί ξαφνικά από το νησί πριν από 60 χρόνια, το 1858 δηλαδή, χωρίς να γνωρίζει κανείς τι απέγινε. Γενική ιδέα πάντως ήταν ότι είχε πνιγεί σε κάποιο ναυάγιο που είχε γίνει, καθώς ένα καίκι που πήγαινε για Πειραιά, είχε βυθιστεί με όλους τους επιβάτες. Μια από εκείνες τις μέρες η δις Lachausse ξεκουραζόταν στο δωμάτιό της. Τότε άκουσε βήματα στο δωμάτιό της. Άνοιξε τα μάτια της αλλά δεν είδε τίποτα, είχε όμως έντονο το συναίσθημα πως κάποιος βρισκόταν στο δωμάτιο. Την ίδια στιγμή άκουσε από το διπλανό προς το κρεβάτι κάθισμα να ακούγονται τριγμοί σαν να κάθισε κάποιος πάνω του. Σηκώθηκε τότε από το κρεβάτι της και προσπάθησε να μετακινήσει το κάθισμα. Αυτό όμως υπήρξε αδύνατο. Τότε όρμησε έντρομη έξω να διηγηθεί το γεγονός όταν όμως ήρθαν και οι άλλοι μέσα ούτε τριγμοί ακούγονταν, ούτε και υπήρχε κάποια δυσκολία στη μετακίνησή του. Αποφασίστηκε τότε από περιέργεια να εφαρμόσουν τις συνηθισμένες μεθόδους των πνευματιστών για να επικοινωνήσουν με την οπτασία. Άρχισαν λοιπόν με τους γνωστούς τρόπους του τραπεζιού. Την «Τυπολογία». Ο γέρος όμως άρχισε να εμφανίζεται σε αυτές τις συνεδριάσεις όλο και πιο τακτικά και κάποια φορά είπε στη μαρκησία. «Αφήστε τα τραπέζια και πάρτε χαρτί και μολύβι». Αμέσως λοιπόν η μαρκησία άρχισε να γράφει ασυναίσθητα, εμπνεόμενη από το γέρο (αυτόματη γραφή). Ο Ορλώφ ανακοίνωσε τότε (σύμφωνα με τα γραφόμενα της αυτόματης γραφής) ότι ήταν υπουργός των Εξωτερικών επί Καποδίστρια, ότι το σπίτι αυτό ήταν δικό του και ότι εδώ και καιρό προσπαθεί να επικοινωνήσει με τους ζωντανούς χωρίς να μπορεί, επειδή όπως είπε όλοι όσοι είχαν κάτσει ως τώρα στο σπίτι ήταν «κτήνη» και ότι αυτός ζητούσε ένα κατάλληλο μέντιουμ για το σκοπό του. Ακόμα τους είπε ότι τους παρακολουθούσε εδώ κα καιρό και πως αυτός τους ενέπνευσε την ιδέα να παραθερίσουν στις Σπέτσες για να τους φανερωθεί. Κατοικούσε λοιπόν, όπως διηγήθηκε στο σπίτι αυτό με μία ερωμένη του, η οποία γνωρίζοντας ότι σε μία κρύπτη του τοίχου είχε απόθεμα 60.000 φράγκων, ποσό τεράστιο για την εποχή εκείνη, τον δολοφόνησε για να τα σφετεριστεί Μια νύχτα, καθώς κοιμόταν στο δωμάτιό όπου τώρα ήταν το δωμάτιο της μαρκησίας, ήρθε σιγά σιγά και άρχισε να τον χτυπά στο κεφάλι με ένα σφυρί. Εκείνος ξύπνησε και άρχισε να φωνάζει για βοήθεια. Εκείνη όμως εξακολουθούσε να τον χτυπά μέχρι που τον σκότωσε και τότε με τη βοήθεια της αδερφής της γκρέμισαν ένα μέρος του τοίχου και το έθαψαν μέσα όρθιο. Να σημειωθεί πως οι τοίχοι των παλιών σπιτιών στις Σπέτσες είναι πολύ παχιοί έτσι ώστε να μπορεί να θαφτεί κάποιος άνθρωπος.

Στο τοίχο αυτό έμεινε μέχρι που έλιωσαν οι σάρκες και έμεινε ο σκελετός. Τότε οι δύο γυναίκες έβγαλαν τα οστά και αφού έβγαλαν μερικές σανίδες του πατώματος, έβαλαν τα οστά εκεί και έπειτα ξανατοποθέτησαν τις σανίδες. Έκτοτε κατά την υπαγόρευση του Ορλώφ, η ερωμένη του σφετερισθείσα τις 60.000 φράγκα μετακόμισε στο Πειραιά όπου πάντρεψε τη κόρη της με τον ήδη ιδιοκτήτη της οικίας Μανιάτη, δίνοντας σε αυτόν προίκα την οικία της, ενώ η γριά η οποία κατοικούσε στο κάτω πάτωμα ήταν η αδερφή της. Ο Ορλώφ έδωσε ακόμη λεπτομερείς πληροφορίες για το μέρος που τάφηκε σώμα του στον τοίχο και για τον κρυψώνα. Το πρώτο ήταν στο δωμάτιο της δις Lachausse, κοντά στη τραπεζαρία και ακριβώς πάνω από το κρεβάτι της, όπου πράγματι το επίχρισμα του τοίχου έδειχνε τη σαφή διαφορά του σοβά στο ύψος ανθρώπινου αναστήματος. Εκεί που έπρεπε να έχουν βαλθεί τα οστά επίσης φαινόταν πως οι σανίδες ήταν κομμένες ενώ οι άλλες ήταν μακριές. Αφού βάλανε σε μία από τις χαραμάδες του πατώματος σύρμα συνάντησαν όντως στο κενό χώρο του διπλού πατώματος σκληρά αντικείμενα ανακινούμενα και κροταλίζοντα. Ο κρυψώνας να σημειωθεί πως βρισκόταν στο κοιτώνα της μαρκησίας. Όντως ο κ. Prat de Nantouillet χτυπώντας με το χέρι του, το βρήκε κενό. Τότε γκρεμίζοντας λίγο από τον τοίχο, έβαλε λόγω έλλειψης άλλου αντικειμένου, το ξίφος του πατέρα της Μαρκησίας, βαρόνου Pigeard, στρατηγού, το οποίο του το είχε δώσει ο ίδιος ο Ναπολέων κατά τη μάχη του Austerlitz, και πιστοποίησε την ύπαρξη της κρυψώνας η οποία ήταν κενή. Για να μην αρχίσουν ενοχλήσεις από την αστυνομία και τις ανακριτικές αρχές άλλες έρευνες δεν έγιναν. Με τα καθημερινά όμως αυτά πειράματα, άρχισε σειρά περίεργων ανακοινώσεων οι οποίες κράτησαν όλη την καλοκαιρινή περίοδο, τρεις περίπου μήνες, συγκεντρώνοντας στο σπίτι του Prat de Nantouillet πολλούς παραθεριστές των Σπετσών όπως τη κ. Γρίβα, τον καθηγητή του Ωδείου κ. Μπουστιντούι με τη σύζυγό του, τον κ. Πέτρο Μποτάση με τη σύζυγο του, του γένους Αδοσίδου, τον πλοίαρχο Μπουμπούλη κ.α. (Ο κ. Jose de Bustindui, καθηγητής του Ωδείου και η κυρία Bustindui, κατέθεσαν ότι όντως παρέστησαν ένα βράδυ σε μία συνεδρίαση. Σε αυτή έγιναν μάρτυρες έντονης τηλεκινησίας ενός μεγάλου στρογγυλού τραπεζιού από καρυδιά, το οποίο αν και θα ήταν δύσκολο να σηκωθεί από δύο άτομα, αυτό μετακινήθηκε και ανατράπηκε σε την απλή τοποθέτηση των χεριών της μαρκησίας πάνω του. Και σαν να μην έφτανε αυτό, όταν αναποδογύρισε εξακολουθούσε να κινείται μέχρι που χτύπησε δυνατά πάνω στη πόρτα. Και οι δυο διηγούνται πως η εντύπωση ήταν τόσο ισχυρή ώστε δεν μπόρεσαν να κοιμηθούν όλη τη νύχτα και δεν θέλησαν να παρακολουθήσουν πλέον τα πειράματα. Η κ. Bestindui κατέθεσε επίσης ότι ενώ καθόταν μαζί με τον μαρκήσιο de Nantouillet σε ένα μικρό καναπέ, η μαρκησία τους πληροφόρησε πως ο Ορλώφ κάθισε μαζί τους. Τότε διαπίστωσε ένα έντονο παγερό συναίσθημα στο δεξιό βραχίονα. Βέβαια αυτό δεν αποκλείει και την αυθυποβολή η οποία όμως πρέπει να είναι ομαδική γιατί το ίδιο συναίσθημα είχε νιώσει όπως είδαμε και ο μαρκήσιος de Nantouillet). Κάθε μέρα και ώρα 8.30 με 9 οι ένοικοι του σπιτιού ειδοποιούνταν από τους γρυλλισμούς και την ανησυχία του σκύλου για την έλευση. Έπειτα έμπαινε ο Ορλώφ και καθότανε στη θέση του, συνήθως ορατός μόνο από τη μαρκησία ενώ ο Prat de Nantouillet έβλεπε μόνο μερικές φορές και μόνο όταν η εμφάνιση περνούσε μπροστά από τη λάμπα, μια αχνή σκιά, οι οποία σχηματιζόταν στο τοίχο. Αυτό που έβλεπε ήταν όχι μόνο το σώμα αλλά και το κεφάλι και το χαρακτηριστικό μαντήλι με το οποίο ήταν πάντα τυλιγμένο.

Το φαινόμενο αυτό διαρκούσε πολλές φορές και μετά τις 12 το βράδυ. Μία μέρα και καθώς ο μαρκήσιος εργαζόταν στο γραφείο του το απόγευμα με τη δακτυλογράφο του, ακούστηκε δυνατός ήχος σαν να χτυπάει ένα σφυρί στον τοίχο. Πετάχτηκε τότε στο παράθυρο αλλά δεν ήταν κανείς στο δρόμο. Μετά από λίγο ο ήχος επαναλήφτηκε μαζί με δυνατές αντρικές φωνές. Εξέτασε και πάλι το δρόμο και τη σοφίτα αυτή τη φορά. Αλλά και πάλι τίποτα. Γύρω στα μεσάνυχτα όμως όλοι ξύπνησαν από αγωνιώδες κραυγές. «Βοήθεια, βοήθεια, με σκοτώνουν». Αναστατώθηκαν όλοι και όπως ήταν φυσικό δεν βρήκαν κανένα μέσα στο σπίτι. Την επόμενη μέρα όμως, ο Ορλώφ τους ανακοίνωσε μέσω της γραφής της μαρκησίας ότι αναπαράστησε ο ίδιος τη σκηνή του φόνου προσθέτοντας ότι επιθυμούσε εκκλησιαστική αποκατάσταση. Εν τω μεταξύ η κατοικούσα γριά του κάτω πατώματος η οποία είχε ακούσει ότι διαδίδονταν η φήμη ύπαρξης φαντάσματος στο σπίτι της, διαμαρτύρονταν διαρκώς λέγοντας ότι όλα είναι ψέματα και ότι της δυσφημούν το σπίτι. Μια μέρα μάλιστα ανέβηκε στο άνω πάτωμα και κρατώντας ένα μαγκάλι στο χέρι, διαμαρτυρήθηκε στη μαρκησία λέγοντας πως αν το μάθουν η αδερφή της και οι ανεψιοί της θα θυμώσουν πολύ. Τότε όμως και εκείνη της έδειξε την ζωγραφισμένη εικόνα και της είπε ότι ο Ορλώφ ερχόταν κάθε βράδυ. Στη θέα αυτή η γριά αλλόφρων άφησε το μαγκάλι να πέσει κάτω και έφυγε φωνάζοντας : «Αχ, Παναγία μου, αχ Παναγία μου». Από τότε δεν τόλμησε να τους ξαναενοχλήσει Ένα απόγευμα ο Ορλώφ τους ανακοίνωσε ότι για τρεις μέρες θα επικοινωνεί μεν μαζί τους αλλά δεν θα εμφανιστεί, γιατί βρίσκεται σε τιμωρία από Εκείνον, επειδή έφερε κακές σκέψεις σε μία γυναίκα των Σπετσών (!). Να σημειωθεί πως όσες φορές μιλούσε για κάποιες ανώτερες δυνάμεις μεταχειριζόταν πάντα τη λέξη Εκείνος.

Αναγγέλλοντας λοιπόν τη τιμωρία του ειδοποίησε συγχρόνως ότι θα εμφανιζόταν μετά τρεις μέρες ακριβώς στις 10 παρά 4 λεπτά. Λοιπόν καθώς την ημέρα εκείνη βρισκόταν συγκεντρωμένοι, στις 10 παρά 6, άρχισε όπως συνήθως ο σκύλος να γρυλίζει υπόκωφα, ακριβώς στις 10 παρά 4 λεπτά εμφανίστηκε ο Ορλώφ. Πρώτη φορά τότε ο de Nantouillet είδε και αυτός τη σκιά του. Ολόκληρο το σώμα μέχρι και το φιόγκο του μαντηλιού που φορούσε στο κεφάλι, διαγραφόταν αμυδρά σαν αραιό τούλι στην ασπροβαμμένη πόρτα. Από τότε ο Ορλώφ ερχόταν τακτικά από τις 8.30 μέχρι τις 9.00 το βράδυ και έμενε ακόμα και μετά τα μεσάνυχτα. Επειδή τότε ο παγκόσμιος πόλεμος μονοπωλούσε το ενδιαφέρον του κόσμου, τους ανακοίνωνε τακτικά τις νεώτερες ειδήσεις τις οποίες όντως και διάβαζαν την επόμενη στις εφημερίδες. Ένα απόγευμα τους ανακοίνωσε ότι οι Αμερικάνοι συμμετέχουν για πρώτη φορά σε πόλεμο κοντά στο Noyon. «Τι θέλουν οι Αμερικάνοι εκεί, εκείνοι είναι στα Βόσγια», αντέτεινε ο κ. Μπουμπούλης. Ο Ορλώφ όμως επέμενε, δυσαρεστήθηκε μάλιστα που τον αμφισβητούσαν. Και όντως την επόμενη μέρα εξακριβώθηκε πως η είδηση ήταν σωστή. Επίσης κάποιο άλλο απόγευμα τους είπε πως η Βουλγαρία θα κάνει ανακωχή την 10η Οκτωβρίου. «Θα εισέλθει ο στρατός μας στη Σόφια;», ρώτησε η κ. Γρίβα. «Δυστυχώς όχι, αγαπητή κυρία», είπε ο Ορλώφ. Σημειωτέον δε ότι ενώ τους άλλους τους μιλούσε με κάποιο υπερήφανο ύφος, την κ. Γρίβα ιδιαιτέρως την αποκαλούσε Αγαπητή Κυρία (Chere madame), επειδή η μαρκησία έγραφε Γαλλικά. Την εποχή που ο μαρκήσιος de Prat βρισκόταν στις Σπέτσες, η μητέρα του ήταν άρρωστη στην Αθήνα. Ο Ορλώφ λοιπόν του έδινε τακτικά ειδήσεις για την υγεία της οι οποίες όπως διαπιστώνονταν από επιστολές που ερχόταν αργότερα ήταν σωστές. Το περίεργο είναι ότι η αδερφή του Prat μένοντας στην Αθήνα με τη μητέρα της έλεγε ότι άκουγε κρότους κάθε βράδυ στη πόρτα της. Όσες φορές ρώτησαν τον Ορλώφ για την άλλη ζωή τους απαντούσε πως δεν του επιτρεπόταν να μιλήσει για τέτοια θέματα. Ένα απόγευμα, η μαρκησία μαζί με τη μικρή της κόρη, την αδερφή του ανδρός της και του σκύλου τους είχαν πάει για θαλάσσια εκδρομή με τη βάρκα. Σιγά-σιγά όμως απομακρύνθηκαν και αρκετά και καθώς ήταν περασμένη η ώρα άρχισαν να ανησυχούν.

Τη στιγμή εκείνη ο σκύλος ακούστηκε να γρυλίζει υπόκωφα όπως γινόταν κάθε απόγευμα όταν ερχόταν ο Ορλώφ, και τότε η μαρκησία τον διέκρινε στην πλώρη να χαμογελάει ενθαρρυντικά. Όταν τελικά επέστρεψαν στο σπίτι και άρχισε η συνεδρίαση ο Ορλώφ της δήλωσε μέσω της αυτόματης γραφής ότι της είχε αισθανθεί φοβισμένες στη θάλασσα και πήγε για να τις ενθαρρύνει. Κάποια μέρα η δις Lachausse ονειρεύτηκε επί 2-3 νύχτες συνεχώς ότι το κρεβάτι της μεταφερόταν από το μέρος που ήταν στην απέναντι πλευρά. Το διηγήθηκε αυτό στον de Prat ο οποίος την συμβούλευσε να μεταφέρει το κρεβάτι εκεί που έδειχνε το όνειρο. Όταν το έκανε αυτό τα όνειρα αυτά ησύχασαν. Το μέρος λοιπόν που τοποθετήθηκε το κρεβάτι ήταν η θέση όπου είχαν τοποθετηθεί τα οστά του Ορλώφ. Ένα άλλο βράδυ, 12-15 παριστάμενοι σκέφτηκαν να απευθύνουν νοερά στον Ορλώφ διάφορα ερωτήματα σε διάφορες γλώσσες. Όλοι πήραν ακριβή απάντηση μέσω της μαρκησίας με την μέθοδο της αυτόματης γραφής. Να σημειώσουμε εδώ πως η μαρκησία δεν γνώριζε καμία από τις ερωτήσεις που τέθηκαν ενώ οι απαντήσεις δόθηκαν όλες στα Γαλλικά. Ερωτήσεις έκαναν η κ. Γρίβα στα Γερμανικά, ο κ. Γιακούσεφ, γραμματέας της Ρωσικής πρεσβείας στα Ρωσικά, ο μαρκήσιος de Prat στα ισπανικά, κ.α. Στο μεταξύ το καλοκαίρι πέρασε και ο μαρκήσιος επέστρεψε στην Αθήνα. Εκεί έγιναν 2-3 συνεδριάσεις στη Ρουμανική πρεσβεία από τον κ. Φιλοδώρω. Σε αυτές επικοινώνησε μεν ο Ορλώφ χωρίς όμως να εμφανισθεί γιατί όπως είπε τα οστά του ήταν αλλού και του ήταν αδύνατη η υλοποίηση. Συγχρόνως όμως η μαρκησία άρχισε να δείχνει σημεία νευρικής ταραχής και τα πειράματα διακόπηκαν. Οι συζητήσεις για τα γεγονότα φυσικά εξακολουθούσαν. ‘Ένα απόγευμα η κυρία Πέτρου Μποτάση αστειεύτηκε με τα γεγονότα. Το βράδυ στον ύπνο της είδε τον Ορλώφ να ταρακουνάει άγρια το κρεβάτι της και να της λέει : «Δεν πρέπει να γελάς με αυτά τα πράγματα γιατί θα πάθουν δυστυχήματα όσοι τα αρνούνται.» Μετά από μερικές μέρες συνέβη το παρακάτω περίεργο περιστατικό. Ο διπλωμάτης Γεώργιος Καρατζάς, θείος από τη μεριά της μητέρας του de Prat, μη πιστεύοντας στα γεγονότα, είχε πει γελώντας στη μαρκησία : «Σου έχω ένα καλό δωμάτιο στο Δαφνί για να σε κλείσω εκεί» «Μη κοροϊδεύεις θείε μου, γιατί θα σου φέρει δυστυχία.», είπε εκείνη στεναχωρημένη.

Μετά από τρεις εβδομάδες ο Γεώργιος Καρατζάς πέθανε από γρίπη… Να σημειωθεί πως ενώ ήταν άρρωστος η μαρκησία είχε περάσει από το σπίτι του και είχε μάθει ότι ήταν καλύτερα και ο πυρετός είχε πέσει. Την ίδια νύχτα είχε το εξής όνειρο. Βρισκόταν στη Βικτώρια οδηγούμενη από τον Γεώργιο Καρατζά, χλωμό και χωρίς να απαντά στις ερωτήσεις της. Στην Αχαρνών, κοντά στη πλατεία Μαυροκορδάτου, κατέβηκε από την άμαξα και τον ρώτησε γιατί δεν κατεβαίνει και αυτός. Εκείνος όμως την αποχαιρέτησε κάνοντας νόημα με το χέρι και η άμαξα εξαφανίστηκε. Η μαρκησία διηγήθηκε το πρωί το όνειρο και εξέφρασε την πεποίθηση της ότι ο Καρατζάς θα πεθάνει. Όντως την ίδια μέρα απεβίωσε.


alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Η κατάρα της παγωμένης μούμιας.

Σε διάφορες περιπτώσεις ευρήματα του παρελθόντος έχουν συνδεθεί με μια κατάρα, ένα «σκοτεινό δεσμό» με το παρελθόν, που φέρνει δυστυχία, μέχρι και θάνατο σε αυτούς που τα ξέθαψαν από τη λήθη του χρόνου. 

Πιο γνωστή είναι η περίπτωση του τάφου του Τουταγχαμών και της μούμιας του, για την οποία έχουν γραφτεί βιβλία όπως «Η Κατάρα των Φαραώ». Τώρα η ιστορία επαναλαμβάνεται με μια μούμια που φέρεται να έχει προκαλέσει τον θάνατο 14 ανθρώπων που συνδέθηκαν μαζί της με κάποιο τρόπο.

Ο λόγος για τη μούμια ενός πολεμιστή που διατηρήθηκε σε καλή κατάσταση για 5.300 χρόνια για να ανακαλυφθεί τελικά το 1991 στα σύνορα Ιταλίας και Αυστρίας, στις παγωμένες Άλπεις. Πρόκειται για έναν πολεμιστή της Λίθινης Εποχής που βρέθηκε με πλήρη εξοπλισμό: τη γούνα του, δερμάτινα υποδήματα, τόξο και βέλη.

Όμως φαίνεται ότι η ανακάλυψη αυτή δεν έφερε στο φως μόνο ένα σπάνιο αρχαιολογικό και ανθρωπολογικό εύρημα αλλά και - όπως πιστεύουν πλέον πολλοί - και κάποια κατάρα που ευθύνεται για μια σειρά θανάτων. Η εκδοχή της κατάρας ενισχύεται από το γεγονός ότι δεν πρόκειται για θανάτους τυχαίων ανθρώπων, αλλά ανθρώπων που συνδέονται άμεσα με την εύρεση της μούμιας και την περαιτέρω πορεία της.

Φαίνεται ότι ο Oetzi - όπως ονομάστηκε ο πολεμιστής - δεν συγχώρεσε αυτούς που ενόχλησαν τον αιώνιο και παγωμένο ύπνο του. Ας δούμε όμως τη μακάβρια λίστα των θανάτων που σχετίζονται με τη μούμια:

- Σαν πρώτο «θύμα» αναφέρεται ο Dr. Rainer Henn, ο άνθρωπος που με γυμνά χέρια τοποθέτησε τη μούμια σε σακούλα για τη μεταφορά της. Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα καθώς οδηγούσε για να παρευρέθει σε μια διάσκεψη για τη μούμια.

- Επόμενος θάνατος είναι αυτός του ορειβάτη Kurt Fritz, ο οποίος οργάνωσε την μεταφορά με ελικόπτερο της μούμιας.Σκοτώθηκε, όταν καταπλακώθηκε από χιονοστιβάδα, όντας το μοναδικό θύμα της ορειβατικής ομάδας στην οποία συμμετείχε.

- Κατόπιν ήρθε ο θάνατος του δημοσιογράφου Rainer Hoelz, που βιντεοσκόπησε την επιχείρηση εύρεσης και μεταφοράς της μούμιας. Πέθανε από όγκο στον εγκέφαλο.

- Τέταρτο «θύμα», ο Helmut Simon, ο Γερμανός τουρίστας που εντόπισε τον «παγωμένο πολεμιστή». Σκοτώθηκε σε ορειβατικό ατύχημα και το πτώμα του εντοπίστηκε παγωμένο μετά από οκτώ μέρες.

- Πέμπτος θάνατος που καταγράφηκε ήταν αυτός του Dieter Warnecke, του ανθρώπου που βοήθησε στην ανακάλυψη του άτυχου ορειβάτη (του τέταρτου θύματος). Ο Warnecke πέθανε από καρδιακή προσβολή αμέσως μετά την κηδεία του Simon!

- Πιο πρόσφατος θάνατος, αυτός του Konrad Spindler, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστήμιου του Innsbruck που ερευνούσε τη μούμια. Πέθανε πριν λίγες μέρες από σκλήρυνση κατά πλάκας. Το τραγελαφικό της περίπτωσης αυτής ήταν ότι, γνωρίζοντας ο Spindler τη θεωρία για την «κατάρα της παγωμένης μούμιας» αστειεύονταν λέγοντας συχνά: «Εγώ θα είμαι το επόμενο θύμα!»

Μήπως αυτή η μακάβρια αλληλουχία θλιβερών γεγονότων φαίνεται να ξεπερνάει τα όρια του «τυχαίου» και να αγγίζει το χώρο του αόρατου και του μεταφυσικού; Μέχρι να βρεθεί κάποια λύση στο μυστήριο ή μέχρι να ξεθυμάνει η οργή του Oetzi, τη μούμια του θα επισκέπτονται όλο και περισσότεροι περίεργοι επισκέπτες. Επισκέπτες που αδημονούν να βρεθούν μπροστά στην «καταραμένη μούμια» που βρίσκεται στο μουσείο του Bolzano της Ιταλίας.

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Οι δονήσεις του σύμπαντος


Στους προϊστορικούς χρόνους πίστευαν ότι όλα τα πλάσματα έχουν το «πνεύμα» που όταν κάποιος το ήλεγχε μπορούσε κατά βούληση να τα εξουσιάζει… μετά κατέφθασε η «επιστήμη» και η εξήγηση αυτή έγινε πλέον μη αποδεκτή… για τα νοήμονα όντα… . Οι περισσότερες θεωρίες για την εξήγηση των παραφυσικών φαινομένων μιλούν για τις «δονήσεις» του σύμπαντος…. Μη ανιχνεύσιμες από τα επιστημονικά όργανα αλλά μυστηριωδώς ίδιες και μη διαφοροποιήσημες από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία… και οι άνθρωποι ικανοί να εκπέμπουν, αποθηκεύουν και χειραγωγούν αυτές τις «δονήσεις» με κάποια όρια… βέβαια αυτές οι αόρατες ακτίνες δεν φαίνεται να ακολουθούν κάποιες συμβατικές ιδιότητες που όλες οι «υλικές» ακτίνες έχουν (ταχύτητα φωτός, αντίστροφο τετράγωνο….). Μοιάζουν να έχουν την ιδιότητα να μπορούν να φέρουν οποιαδήποτε ιδιότητα ο εκπομπός θέλει… να έχουν μια ενέργεια διαφορετική και συμβατική ταυτόχρονα….


«Ο όρος ενέργεια, που έχει μια άρτια και τέλεια καθορισμένη επιστημονική σημασία, συνεχώς χρησιμοποιείται σε φράσεις όπως «νοητική ενέργεια» το οποίο καταδεικνύει μια παντελής άγνοια στους νόμους της φυσικής από τη μεριά του ομιλητή», Henery Margenau, Θεωρητικός Φυσικός Είναι σχεδόν πλέον αδύνατο να υπάρξει μια συζήτηση για το μεταφυσικό χωρίς να χρησιμοποιηθούν κάποιοι από αυτός τους δύο όρους…. Ενέργεια ή δονήσεις… αλλά δεν θα πρέπει να συγχέουμε αυτούς τους όρους με αυτό που «εννοείται»… και ίσως να τους αποφεύγουμε…. Υπάρχουν πολλές ερμηνείες σχετικά με την «μεταβίβαση» του «κάτι» από το μυαλό προς τα «κάπου» χωρίς την χρήση δονήσεων, ενεργειών, ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και οιουδήποτε άλλων τέτοιων όρων. Έχει είδη αποδειχθεί πειραματικά ότι κάτω από ορισμένες συνθήκες, σωμάτια φέρονται να μεταδίδουν πληροφορία σχετικά με την «κατάσταση» τους σε άλλα σωμάτια, τα οποία και αντιδρούν ανάλογα. Μέσω της τεχνικής της κβαντικής πύλης μπορούμε ακαριαία να στείλουμε πληροφορίες, χωρίς όριο και χωρίς φορέα. φαίνεται σαν σύμπαν να είναι ζωντανό σε κβαντικό επίπεδο και να μιλά το ένα κομμάτι του στο άλλο…


Και μάλιστα ακόμα και οι διεργασίες του εγκεφάλου λειτουργούν σε κβαντικό επίπεδο… Οι επικοινωνία των νευρώνων γίνεται με την ανταλλαγή ελάχιστης ποσότητας ηλεκτρονίων και ελάχιστων ποσοτήτων χημικών των νευροδιαβιβαστων… Εκεί το χάος και οι πιθανότητες κυριαρχούν και η βεβαιότητα είναι αδύνατη… Δεν είναι και τόσο τολμηρό βήμα να θεωρήσουμε ότι ο εγκέφαλος μπορεί να δημιουργήσει μια σύνδεση με την κβαντική αλληλουχία γεγονότων και να αλληλεπιδράσει μη ντεντερμιστικά με την ύλη και άλλες ενεργειακές μορφές πέρα από αυτόν…. Μεταφέροντας πληροφορία μέσα στον χωρόχρονο προσπαθώντας να αλληλεπιδράσει πιθανοκρατικά με άλλα πιθανά γεγονότα που μπορεί ή και όχι να συμβούν…. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι σύμφωνα με την θεωρία τους χάους υπάρχουν πολλά συστήματα που είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στις αρχικές συνθήκες… το κλασικό παράδειγμα της πεταλούδας και της επίδρασης που μπορεί να έχει στην δημιουργία των καιρικών συνθηκών… και μια μικρή μικρορύθμιση, ένα απλό ερέθισμα πέρα, που στάλθηκε στιγμιαία, μπορεί να επιδράσει πολλές φορές πιο έντονα στο στόχο, στο αποτέλεσμα… αρκεί το ασυνείδητο να μπορεί να συντονιστεί την κατάλληλη στιγμή…. Αδόκιμοι όροι λοιπόν…. Ενέργεια… δονήσεις… κύμα…. Αλλά πάντα εξαρτάται ποιος τους διαβάζει…. τον παρατηρητή…..

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Απατεώνας της wall street ή ταξιδιώτης του χρόνου

Σε ένα τόσο αμφίβολο και ριψοκίνδυνο χώρο όπως αυτό του Χρηματιστηρίου (στμ. εμείς οι Έλληνες γνωρίζουμε καλά από τέτοιους πόνους), θα μπορούσατε να φανταστείτε έναν άνθρωπο να κάνει 126 συναλλαγές σε διάστημα δύο εβδομάδων με αρχικό κεφάλαιο 800 $ και να καταφέρνει να έχει κέρδος από ρευστοποιήσεις 350.000.000 $. Κι όμως το ανήκουστο αυτό γεγονός εκτυλίχθηκε στο χρηματιστήριο της Wall Street.

Πιο ανήκουστη όμως ήταν η ιστορία που ξεφούρνισε στους αστυνομικούς που τον συνέλαβαν, ο άνθρωπος που κατάφερε να έχει αυτά τα κέρδη.
Έτσι απλά οι αστυνομικοί βρέθηκαν μπροστά σε έναν 'Ταξιδιώτη του Χρόνου' από το 2.256 μ.Χ. !!!

Ο λόγος για τον 44χρονο Andrew Carlssin ο οποίος συνελήφθη στις 28-1-2003 αφού όλοι πια στη Wall Street ήταν πεπεισμένοι ότι .. 'κάποιο λάκκο είχε η φάβα'.

Ο μόνος τρόπος να είχε πετύχει αυτά τα υπέρογκα κέρδη σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα θα έπρεπε να ήταν κάποια υποκλοπή πληροφοριών.

Όλα τα σημάδια έδειχναν μια καλοστημένη κομπίνα.
Όμως ο Carlssin ξάφνιασε τους πάντες στην 4ωρη κατάθεσή του, ισχυριζόμενος ότι δεν υπέκλεψε καμία πληροφορία, απλά γνώριζε για την εξέλιξη των συναλλαγών επειδή ο ίδιος ήταν ένας 'ταξιδιώτης του χρόνου', ένας άνθρωπος που ήρθε απ' το μέλλον !!!

Ο Carlssin ισχυρίστηκε επίσης ότι στους ανθρώπους του 2.256, η εποχή έχει καταγραφεί σαν μια εποχή μεγάλης οικονομικής κρίσης, την οποία αυτός αποφάσισε να εκμεταλλευτεί.

Ο ίδιος είχε ένα ηθικό δίλημμα για το αν έπρεπε να εκμεταλλευτεί αυτή του τη γνώση και είχε αρχικά αποφασίσει όπως λέει να 'το κάνει να φαίνεται αληθινό' εναλλάσσοντας τα κέρδη με χασούρες.
Όμως ο πειρασμός ήταν μεγάλος και .. έπεσε με τα μούτρα και δίχως ενδοιασμούς στο ρευστό.

Όταν όμως οι αστυνομικοί ζήτησαν να τους αποκαλύψει άλλα ιστορικά γεγονότα της εποχΤς μας, ο Carlssin τήρησε 'σιγή ιχθύος'.

Παρεμπιπτόντως τι νομίζετε ότι τον ρώτησαν οι αστυνομικοί;
Μα φυσικά για την κρυψώνα του Μπιν Λάντεν, αλλά και για τη θεραπεία του AIDS.

O Carlssin κράτησε επίσης το στόμα του ερμητικά κλειστό, για το πού βρίσκεται η μηχανή του χρόνου με την οποία ταξίδεψε, επειδή όπως δήλωσε φοβόταν ότι η τεχνολογία της θα έπεφτε σε λάθος χέρια. (στμ. Γι' αυτό βάζουμε το χέρι μας στη φωτιά).

Οι αστυνομικοί βέβαια δεν πιστεύουν την τρελή ιστορία του Carlssin και δηλώνουν απ' τη μεριά τους ότι έχουν όλη την υπομονή να περιμένουν, μέχρι ο 'ταξιδιώτης του χρόνου' να αποκαλύψει τα μυστικά της μεγάλης κομπίνας που έστησε.

Αυτό όμως που τους δυσκολεύει είναι ότι άνθρωπος με τα στοιχεία 'Andrew Carlssin' δεν υπήρξε ποτέ .. μέχρι τον Δεκέμβριο του 2002 !!!

Το ζήτημα είναι: βρισκόμαστε μπροστά σε μια τέλεια και καλοστημένη απάτη ή σε ένα φαινόμενο κατάλληλο να καταγραφεί στα .. X-Files;

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Ανεξήγητα προβλήματα υγείας σε δεκάδες υπαλλήλους της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Κούβα



Η κυβέρνηση των ΗΠΑ οριστικοποιεί ένα σχέδιο που προβλέπει τη μείωση του προσωπικού της αμερικανικής πρεσβείας στην Αβάνα, σε αντίδραση για τα ακόμη ανεξήγητα συμβάντα που προκάλεσαν προβλήματα υγείας σε στελέχη του αμερικανικού διπλωματικού προσωπικού στην Κούβα, δήλωσαν πηγές προσκείμενες στην κυβέρνηση Τραμπ και το Κογκρέσο την Πέμπτη.

Το σχέδιο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο βρίσκεται στην τελική φάση προετοιμασίας του κι αναμένεται να ανακοινωθεί εντός ημερών, προβλέπει την αποχώρηση όλου του μη απολύτως απαραίτητου προσωπικού και των οικογενειών των διπλωματών, διευκρίνισαν οι πηγές αυτές.
Δεν έγινε όμως σαφές αν η αποχώρηση θα είναι προαιρετική ή υποχρεωτική. Ένας κυβερνητικός αξιωματούχος είπε ότι ορισμένες από τις λεπτομέρειες του σχεδίου μένουν να αποφασιστούν.
Σύμφωνα με την Ουάσινγκτον, 21 διπλωμάτες και μέλη των οικογενειών τους αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας η αιτία των οποίων παραμένει άγνωστη: απώλεια ακοής, ζαλάδες, ναυτία και σε τουλάχιστον μία περίπτωση εγκεφαλική βλάβη.

Ορισμένοι καναδοί διπλωμάτες στην Κούβα επίσης αντιμετώπισαν παρόμοια προβλήματα υγείας, σύμφωνα με έναν καναδό αξιωματούχο.

Η κυβέρνηση της Κούβας τονίζει ότι δεν είχε καμιά εμπλοκή στα συμβάντα και διεξάγει έρευνα για την υπόθεση. Όμως μέχρι στιγμής δεν έχει βρει κανένα στοιχείο που να ρίχνει φως στα αίτια των προβλημάτων υγείας των διπλωματών.

Οι εισηγήσεις για την απόσυρση μέρους του διπλωματικού προσωπικού προχώρησαν μετά τη συνάντηση που είχαν ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρεξ Τίλερσον κι ο ομόλογός του της Κούβας Μπρούνο Ροντρίγκες στην Ουάσινγκτον την Τρίτη για να συζητήσουν την υπόθεση, η οποία απειλεί να τερματίσει τη διαδικασία αποκατάστασης των διμερών σχέσεων των δύο χωρών, αντιπάλων από την εποχή του ψυχρού πολέμου.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν αναμένεται να ανακοινώσει ότι θα κλείσει την πρεσβεία εξαιτίας της μυστηριώδους υπόθεσης, παρότι ο Τίλερσον είχε πει την περασμένη εβδομάδα πως και αυτό εξετάζεται.

Η απομάκρυνση μέρους του προσωπικού, ακόμη κι αν παρουσιαστεί από την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ ως προληπτικό μέτρο ασφαλείας, θα στείλει ταυτόχρονα το μήνυμα πως η Ουάσινγκτον είναι δυσαρεστημένη για τον τρόπο που η Αβάνα έχει χειριστεί το ζήτημα και θα επιφέρει ακόμη ένα πλήγμα στην διαδικασία εξομάλυνσης των σχέσεων που άρχισε επί των ημερών του Μπαράκ Ομπάμα.

Μέλη του Κογκρέσου ενημερώθηκαν για τους σχεδιασμούς του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
(Mε πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

http://www.huffingtonpost.gr
Διαβάστε περισσότερα

Ένα μυστήριο νόμισμα


Μετά από δεκαετίες αναζητήσεων πιθανών ερμηνειών σχετικά με ένα σχέδιο, που μοιάζει με UFO, σε ένα Γαλλικό νόμισμα του 17ου αιώνα, ένας διακεκριμένος ειδικός στα νομίσματα παραδέχεται ότι το μυστήριο παραμένει.

Ο Kenneth Bressett, στο Colorado Springs, πρώην πρόεδρος της Αμερικανικής Νομισματικής Ένωσης, κατέληξε στο ότι το σχέδιο, όντως, δείχνει ένα 'Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενο Αντικείμενο'! Όλη ή έρευνα που πήρε μισό αιώνα. δεν μπόρεσε να φτάσει σε άλλο συμπέρασμα.

'Το νόμισμα κατασκευάστηκε στο 1680 στην Γαλλία και η μία πλευρά φαίνεται ότι θα μπορούσε να παρουσιάζει έναν ιπτάμενο δίσκο που πετάει μέσα στα σύννεφα, πάνω από το έδαφος' λέει ο Kenneth E. Bressett, ο οποίος είναι και ο τυχερός κάτοχος του νομίσματος.

Στην άλλη πλευρά, το νόμισμα παρουσιάζει ένα σύννεφο να ρίχνει βροχή πάνω σε ένα φυτό με 7 άνθη.

'υποτίθεται ότι δείχνει ένα UFO ή κάτι τέτοιο, ή μια συμβολική αναπαράσταση του Βιβλικού ηνίοχου του Ιεζεκιήλ.' συνεχίζει ο Kenneth Bressett.

Η φράση που είναι γραμμένη πάνω στο νόμισμα επιτείνει το μυστήριο: 'OPPORTUNUS ADEST' που μεταφράζεται ως 'Είναι εδώ σε έναν επίκαιρο χρόνο'.

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Delete this element to display blogger navbar

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 
Powered by alito v2 2013