Featured

Powered by Blogger.

Κατασκευές σε πλανήτες;

Σε παρατηρήσεις της επιφάνειας της σελήνης έχουν βρεθεί βράχοι από 12 μέχρι 46 μέτρα ύψος με σχεδόν 15 μέτρα πάχος, που μοιάζουν σαν μενίρ.
κάποια μάλιστα βρίσκονται σε κύκλο!

Επίσης πολλοί κρατήρες δείχνουν να σχηματίζουν κανονικά πεντάγωνα ή εξάγωνα με ευθείες πλευρές!

Η σελήνη πάντως έχει αρκετά παράδοξα όπως η περιστροφή που μας δείχνει συνέχεια μόνο την μία της όψη και θεωρείται μοναδικό πλανητικό φαινόμενο σε όλο το γνωστό σύμπαν.

Ενδιαφέρουσα σύμπτωση είναι η διάμετρoς της σελήνης όπως φαίνεται απ'' την γη να είναι ακριβώς ίδια με του ήλιου.

Υπολογισμοί αλλά και μετρήσεις πιθανολογούν ότι είναι κούφια! Τα πετρώματα που βρέθηκαν εκεί είναι αρκετά παλιότερα απ'' της γης.

Αυτά και άλλα στοιχεία κάνουν κάποιους να την θεωρούν μέχρι και τεχνητή κατασκευή. το διάσημο πρόσωπο στον ''Aρη φωτισμένο από διαφορετικές γωνίες άλλες ώρες της ημέρας

Αρκετά διάσημο είναι και το βουνό στον ''Αρη που δείχνει σαν ανθρώπινο κεφάλι. Βρίσκεται στην περιοχή 'Κυδωνία' και έχει διαστάσεις 2 * 2.5 χιλιόμετρα και ύψος περίπου 700 μέτρα.

Απ'' ότι βλέπετε πάντως η μορφή αλλάζει έντονα ανάλογα με τον φωτισμό αν και παραμένει η παράξενα ομοιόμορφη βάση να θυμίζει τεχνητή κατασκευή..

Εκεί κοντά λέγεται ότι βρίσκονται και κάποιοι σχηματισμοί σαν πυραμίδες όπως και κάποιο άλλο πρόσωπο με γενειάδα.

Σε κάποιον κρατήρα σχηματίζεται επίσης κάτι σαν χαμογελαστό πρόσωπο.

Παράξενη σύμπτωση είναι ότι το πρόσωπο στον ''Aρη βρίσκεται κοντά σε πυραμιδοειδής κατασκευές με τέτοια τοποθέτηση που θυμίζει τις πυραμίδες της Αιγύπτου με το άγαλμα της Σφήγκας.

H NASA πάντως επιμένει ότι όλα αυτά είναι τυχαίες εδαφικές διαβρώσεις, όπως τυχαία είναι και η χρήση του αστερισμού με τον Σείριο στο έμβλημά της.

''Αλλες φωτογραφίες που πήρε η NASA στον ''Αρη από την έρημο του Βόρειου ημισφαιρίου του, παρουσιάζουν κατασκευές που θυμίζουν κάτι ανάμεσα σε κυλινδρικό τούνελ και ημιδιάφανο σωλήνα με 2 χιλιόμετρα μήκος και μέχρι 300 μέτρα πλάτος.

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Αρχαία Ατλαντίδα ~ Χάρτες

Δείτε μερικούς χάρτες της αρχαίας ατλαντίδος που μας προσφέρει το betsis.net.





Υποθετικός χάρτης, ο οποίος δείχνει το νησί της Ατλαντίδας, καθώς και τις 9 περιοχές στις οποίες χωρίζεται, με τις 9 πόλεις.



Υποθετικός χάρτης, ο οποίος δείχνει το νησί της Ατλαντίδας, καθώς και ονομαστική αναφορά στις περιοχές του νησιού.

Πραγματικοί Χάρτες



Γεωγραφικός χάρτης, ο οποίος δείχνει την περιοχή της Ινδονησίας (όπου πιστεύεται από πολλούς ότι ήταν η Ατλαντίδα), όπως είναι σήμερα, και όπως ήταν αμέσως μετά την εποχή των παγετώνων



Σησμογραφικός χάρτης, ο οποίος δείχνει την περιοχή της Ινδονησίας (όπου πιστεύεται από πολλούς ότι ήταν η Ατλαντίδα). H Ινδονησία είναι μία χώρα με έντονη σεισμική δραστηριότητα. Oι επιφανιακοί σεισμοί διακρίνονται με τις πράσσινες κουκίδες και με καφέ οι πιο βαθιοί σεισμοί. Με το εκρού παρουσιάζεται η έκταση που αργότερα καλύφθηκε με νερό.



Γεωγραφικός χάρτης του αρχαίου κόσμου, κατά την διάρκεια της εποχής των παγετώνων (18.000 χρόνια πριν).



Λεπτομέρεια του προηγούμενου χάρτη.

πηγή
Διαβάστε περισσότερα

Η πείνα και η όρεξη

Η μεγαλύτερη αλήθεια για όσους επιθυμούν να χάσουν βάρος βρίσκεται στην εξής πρόταση:τρώγε μόνο όταν πεινάς και όχι όταν έχεις όρεξη. ποια είναι η διαφορά όμως μεταξύ όρεξης και πείνας;

Η πείνα, είναι μια υποκειμενική αίσθηση, η οποία γίνεται αντιληπτή σε όλους ως διάθεση για λήψη τροφής.

Αποτελεί εκδήλωση μιας φυσιολογικής ανάγκης του οργανισμού που μας παρακινεί να συμπληρώσουμε τις απαραίτητες για αυτόν θερμίδες και είναι ανεξάρτητη από την ψυχολογική κατάσταση του ατόμου.

Προσπαθώντας να εξηγήσουμε που οφείλεται η πείνα, δεχόμαστε την θεωρία της υπογλυκαιμίας.

Σύμφωνα με αυτή, η πτώση του επιπέδου του σακχάρου στο αίμα, προκαλεί συσπάσεις στο στομάχι και διεγείρει το αίσθημα της πείνας.

Παρόμοια διέγερση προκαλείται και από:


  1. έλλειψη τροφής λόγω αραιών γευμάτων
  2. κινητοποίηση λιπαρών αποθεμάτων
  3. έντονη σωματικά δραστηριότητα
  4. πτώση της θερμοκρασίας
  5. κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων υδατανθράκων.


Η όρεξη δεν έχει καμία σχέση με την πείνα, γιατί ως όρεξη, καλούμε την σφοδρή επιθυμία του ατόμου για 'κάτι'.

Η όρεξη εξαρτάται από ψυχολογικές παραμέτρους (π.χ. την ευχαρίστηση από την λήψη κάποιας τροφής).

Η θέα ενός ελκυστικού φαγητού ή γλυκού, διεγείρει τις ευχάριστες 'αναμνήσεις' που είχαμε στο παρελθόν από αυτό και οδηγεί στην λήψη αυτού, χωρίς να υπάρχει πραγματικά ανάγκη.

Αυξημένη όρεξη παρατηρείται συνήθως όταν είμαστε στενοχωρημένοι ή όταν δεν έχουμε κάποια ασχολία ή όταν νοιώθουμε μοναξιά.

Γενικότερα, αυξημένη όρεξη εμφανίζουν τα άτομα που πιστεύουν πως το φαγητό είναι τρόπος διεξόδου από τα προβλήματά τους.

Βέβαια όρεξη και πείνα συνδέονται στενά μεταξύ τους.

Όταν το άτομο επιθυμεί κάποια τροφή, ο οργανισμός αντιδρά αντανακλαστικά με αποτέλεσμα το άτομο να αισθάνεται το αίσθημα της πείνας, χωρίς πραγματικά να πεινά.

Το νόημα που πρέπει να μας μείνει είναι ότι, το αίσθημα της πείνας μπορεί να ικανοποιηθεί με την λήψη οποιασδήποτε τροφής.

Αντίθετα η όρεξη ικανοποιείται μόνο με την λήψη του συγκεκριμένου 'κάτι' που επιθυμούμε.

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Περί Εωσφόρου λεπτομέρειες, και οι περί θρησκείας απατεωνιές

Το υπέρτατο κακό, το σκότος, το τέρας, ο έκπτωτος άγγελος. ο εφιάλτης των ανθρώπων, ο άρχοντας της κόλασης, εκεί που φωτίζει το λυκόφως. η αιώνια φυλακή των κολασμένων και ο μαύρος βασιλιάς της. ο κλέφτης των ψυχών, ο απατεώνας. ο.. εωσφόρος! πόσος μάταιος φόβος! πόσο αναγκαίο είναι όμως το κακό; τί σημαίνει 'εωσφόρος' Θα έπρεπε να φοβούνται οι άνθρωποι; .

Κατά τα υπάρχοντα ιερατεία ο 'έξω από δω' αποτελεί τον μόνιμο κίνδυνο των ανθρώπων. Ιδιαίτερα των αγνών. Το τέρας με την ουρά, τις οπλές και τα χαρακτηριστικά του θεού Πάνα, που ανέκαθεν υποστήριζε ο χριστιανισμός ότι ευθύνεται για κάθε έκφανση του κακού που φωλιάζει μέσα στις ψυχές των ανθρώπων, έφερε το ημίφως. Ο πεφωτισμός του σκοτείνιαζε τη διαύγεια των ψυχών μετατρέποντάς τες σε πειθήνια όργανά του. Σε κακόβουλα όντα που έφθειραν εαυτούς και αλλήλους με απότερο σκοπό το θρόνο της βασιλείας του Θεού και τη διοίκηση του Σύμπαντος.

Ηταν ο Θεός που επί αιώνες μάντρωνε τους αμνούς στη στάνη ή ο άρχοντας του κακού; Και γιατί δεν βρέθηκε κανείς να αντισταθμίσει την κατάσταση και να αποκαταστήσει την αλήθεια;

Από τα πρώτα χρόνια του χριστιανισμού ιερείς και πιστοί φρόντισαν να βγάλουν από τη μέση κάθε υπόνια και κάθε εμπόδιο της νέας - τότε - θρησκείας. Ο, τι αποκάλυπτε στους αλλόθρησκους ή στους πιο επιφυλακτηκούς οπαδούς του χριστιανισμού έπρεπε να προσβληθεί και να κατακριθεί αποτελεσματικά. Πρώτος στόχος οι σχεδόν αγράμματοι κάτοικοι της τότε χερσαίας Ελλάδας. Οι Εθνικοί! Η γνώση που κατέληξε να περιφρονείται μέσα στην τεράστια Γραμματεία καθώς πολλά ήταν τα αντιφατικά σημεία, και η πηγή υψιστης γνώσης που άφησαν πίσω τους οι λαμπροί φιλόσοφοι, είχε αλλάξει τόπο. Ηταν μακρυά! Οι υποψήφιοι μαθητές της Αλεξάνδριας δεν ήξεραν ποιά σχολή να ακολουθήσουν. Ποιός φιλόσοφος, γνωστικός ή διδάσκαλος είχε δίκιο. Και οι γνώστες 'μαχαιρώνονταν' πισώπλατα καθώς οι νέοι μαθητές, σήμαιναν γι''αυτούς και περισσότερα πλούτη. Την ίδια ώρα όσοι πραγματικά άξιζαν να φέρουν το τίτλο του διδάσκαλου, ασχολούντο μανιωδώς με το ξεσκαρτάρισμα της τεράστιας γραμματίας. Να κρατήσουν τα άμεσως χρήσιμα για τον άνθρωπο και να αφήσουν στην άκρη τα πιο δύσκολα και αντιφατικά. Ενοιωθαν κι έβλεπαν ότι ο κόσμος αναζητούσε κάτι πιο άμεσο και λιγότερο επίπονο από πλευράς πνευματικής εξάσκησης για να γνωρίσει το Θείο. Ζούσαν τη μεταστροφή του κόσμου προς Εκείνον που τους λύτρωνε βάση της 'νέας' θρησκείας, είτε ήταν φτωχοί στο πνεύμα, είτε ακόμη κι αν δεν ήταν ευηπόληπτοι πολίτες.

Μεταξύ άλλων προσονμιών του κακού, έφτασε η στιγμή που ο πλανήτης Ερμής θα έπαιρνε και την αντίστοιχη αποτρόπαια ιδιότητά του. Η νέα εκδοχή του ονόματος έπρεπε να ήταν αποκρουστική. Για αιώνες κανείς δεν ασχολείτο με την αστρονομία. Ηταν απαγορευμένη γνώση. Το φωτεινό ουράνιο σώμα ήταν ορατό ακόμα και στο φως της αυγής. Στα αρχαιοελληνικά κείμενα ο Ερμής ήταν ο αγγελιοφόρος του θεού, του Ηλίου. Και ανήγγειλε τον ερχομό του Θεού. Το μήνυμα της ελπίδας. Ο 'χριστιανικός' Θεός έπρεπε να κυριαρχήσει σταδιακά. Από τα πανάρχαια χρόνια όλοι λάτρευαν τον ηλιο ως το Ανώτατο Θείο Ον. Το Φως του και την Αλήθεια που προσέφερε εμπρός των οφθαλμών του ανθρώπου ήταν αναμφισβήτητο. Ωστόσο πως ήταν δυνατόν ένας άλλος λαμπερός πλανήτης να προπορεύεται του φωτός του ηλίου; Ηταν κι αυτός θεός ή υπονόμευε το Θείο φως; Η κατάληξη του Χριστού που υπαγορεύει ο χριστιανισμός ενώνει Αυτόν με τον Πατέρα Του, μέσω της Ανάστασης. Ο ήλιος λοιπόν ήταν ένας. Η νέα ιδιότητα του εωσφόρου δεν άργησε να χαλκευθεί. Σκέφτηκαν οι πατέρες: ο πλανήτης Ερμής φέρει (αντανακλά) το φως, δεν το αναδύει! Που γνώριζαν, όμως, τις φυσικές λειτουργίες των ουρανιων σωμάτων; Ως γνωστό, αυτές οι αποκαλύψεις έγιναν πολύ αργότερα. ''Η μήπως απέκρυψαν την αλήθεια καταστρέφοντας και παραποιώντας παλαιότερες μελέτες και συγγράμματα που δεν κατανοούσαν;

Τότε που χάθηκε η επαφή με την τέχνη της αστρονομίας, άλλαξε και το όνομα του πλανήτη. Είτε ο λαός από αμάθεια, είτε το θεοφοβούμενο ιερατείο, μετονόμασαν το ουράνιο σώμα από Ερμή σε Αφροδίτη και τα ίχνη του κάθε τεχνάσματος έσβησαν. Η ονομασία 'χρυσαυγένια πούλια' βγήκε σαν από τα παραμύθια. Ο προπομπός εωσφόρος, όμως, παρέμεινε. Και το σπουδαιότερο ( ; ) με θυλική ονομασία (Αφροδίτη), να σαγηνεύει στο πρωινό φως και να προπορεύεται του Θεού-Ηλιου, έως ο Αυτόφωτος με την υπεραμπρότητά του να το εξαφανίζει στον ουράνιο θόλο. Η γυναίκα με το αμάρτημα του πόθου ταυτίστηκε με μία συμβολική παρουσία του χριστιανισμού. Με την Ευα, η οποία έγινε η αιτία ο πρωτόπλαστος να εκδιωχθεί από τον παράδεισο όταν δοκίμασε από το δέντρο της Γνώσης τον απαγορευμένο καρπό. Ο όφις που κατά τους αρχαίους ημών προγόνους συμβόλιζε το Δία, παρουσιάστηκε ως ο σατανάς.

Τους μετέπειτα καιρούς μυστικές οργανώσεις και τάγματα που δανείστηκαν το 'άστρο της αυγής' ως τίτλο καυτηριάστηκαν, κυνηγήθηκαν ανελέητα, γελιοποιήθηκαν και μετατράπηκαν σε καταδικασταίες αιρέσεις. Οσα από τα μέλη τους γλίτωσαν από την πυρά, διασπάστηκαν και μάταια προσπάθησαν να αποκαταστήσουν το μικρό αυτό κομμάτι της αλήθειας.

Ο Ερμής κατά την αρχαία θεολογία που πήγαζε από το μύθο έφερε 'μαγικές' ικανότητες κι έφερε από όλους τους παλαιούς θεούς τις πιο δυσνόητες ιδιότητες. Ηταν μάντης, αλλά και πειραχτήρι, αγγελιοφόρος αλλά και επαναστάτης. Ταχύτατος, μα και πομπώδης ως συνοδός των ψυχών. Εφερε σκύπτρο σχεδόν ολόιδιο με εκείνο των ιεραρχών του χριστιανισμού (το σημερινό σκύπτρο των ιεραρχών - πατριαρχών κλπ φέρει στοιχεία και από το θύρσο του Διονύσου). Το κυρίκειο! Ηταν επίσης απατεώνας (πώς αλλιώς μπορεί να θεωρήσει κανείς κάποιον που ανταλλάσει αγελάδες, με λύρα-τοξοβόλο; ) με φοβερή πειθώ, αλλά και πιστός στο καθήκον του να εξυπηρετεί. Μυθεύεται ότι ο Απολλώνιος νους τοποθέτησε άλλες έξι χορδές στο Μονόχορδο του Θεού, φτάνοντάς το στις σεπτά και ο Ερμής πρόσθεσε με επιτυχία άλλες δύο. Επίλθε αρμονία προ της ολοκληρώσεως του κόσμου! Το Εν έφτασε στην ολοκλήρωσή του. Το Εν-Νέον. Εκτοτε ο αριμός 9 συμβολίζει την έσχατη μορφή του Ενός. Εκεί κλείνει ο κύκλος των πρώτων αριθμών. Και το 10 σηματοδοτεί την ολοκλήρωση της κοσμοδημιουργίας. Ο αριθμός Εν και το σύμβολο του μηδενός. Η πλήρης κυριαρχία της Θείας Πρόνοιας σε όλα τα επίπεδα. Στα υπαρκτά και στα ανύπαρκτα, στα κατασκευασμένα και στα ακατασκεύαστα - δίχως όνομα υλικά του Χάους.

Κι όλα αυτά για να αποφύγουν τα ιερατεία την αποκάλυψη των πηγών τους. Κατά το μάλλον ή ήττον κάποιοι ιερείς σκέφτηκαν ότι η θρησκεία δεν έπρεπε μόνο να δείχνει 'νέα', αλλά να και να είναι. Ο σκοπός της εφεύρεσης ενός ανύπαρκτου κακού όντος σε ένα πρόσωπο που απαντάει 'εμείς είμαι' ήταν το μαστ΄γιο κάθε παραβάτη. Κάθε αμνού εκτός της στάνης. Εκεί που παραμονεύει η ανθρώπινη πονηριά που θα επιτεθεί σαν λύκος από θέση υψηλή στην κοινωνία της αγγέλης. Ιερατεία που συνέλεξαν αμύθητα πλούτη και καταπάτησαν ίσως τη τελευταία όμορφη ελπίδα, την Ιδέα που φέρουν στις ψυχές τους οι ανθρωποι. Αυτό σηματοδότησε και το τέλος της θεωρείας του Πλάτωνα περί Ιδεών. Οι πρώτοι χριστιανοί ονόμασαν μέσα στην άγνοιά τους άγιο τον φιλόσοφο κάτι που θορύβησε το ιερατείο. Η προτίμηση του Βατικανού στο πρόσωπο του Αριστοτέλη είναι γνωστή και δεν θα επεκταθώ άλλο.

Ο εωσφόρος και τα μαγικά (ηλιακά) τετράγωνα - η πλανητική διαδρομή του ουράνιου σώματος, ταυτίστηκαν με τον αριμό 6. Τον αριθμό της έλογης ψυχής (ο συνειρμός είναι εύκολος και η σχέση του με τον Ηλιο που προσφέρει ζωή και η αυτόφωτη ψυχή). Λόγος, όμως, δίχως νου δεν υπάρχει. Και ο νους ανέκαθεν ανήκει στον Απόλωνα. Ο Απόλλωνας λοιπόν, πήρε τη θέση του εωσφόρου και η ιστορία της απάτης συνεχίζεται.

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Παγωμένο καταφύγιο

Ο δορυφόρος του Δία Ευρώπη ίσως φιλοξενεί υδρόβια ζωή Η Ευρώπη, ένα από τους τέσσερις μεγάλους δορυφόρους, είναι πιο πιθανό να φιλοξενεί ζωή από ό, τι ο Αρης, εκτιμούν πολλοί επιστήμονες.

Η Ευρώπη, ένα από τους τέσσερις μεγάλους δορυφόρους, είναι πιο πιθανό να φιλοξενεί ζωή από ό, τι ο Αρης, εκτιμούν πολλοί επιστήμονες.

Όμως η αποστολή της NASA που θα αναχωρούσε το 2015 για τους παγωμένους δορυφόρους του Δία πιθανότατα θα ακυρωθεί.

Τα σχέδια για την ανάπτυξη του JIMO (Jupiter Icy Moons Orbiter), ενός πυρηνοκίνητου σκάφους που θα περνούσε σε μικρή απόσταση από την Ευρώπη, πιθανότατα θα «παγώσουν» επ'' αόριστον, καθώς η αμερικανική κυβέρνηση ζήτησε από τη NASA να αξιοποιήσει τον προϋπολογισμό της σε ένα πρόγραμμα επανδρωμένης εξερεύνησης με τελικό προορισμό τον Αρη.

Οι επιστήμονες ελπίζουν τώρα ότι η NASA θα συνεργαστεί με την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) για μια αποστολή στο σύστημα του Δία το 2016.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η Ευρώπη,

«Χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να πάει κανείς εκεί από ό, τι στον Αρη, είναι πιο ακριβό και πολύ πιο δύσκολο να σχεδιάσεις μια αποστολή.

Αλλά αν η επιλογή ήταν δική μου, θα πήγαινα στην Ευρώπη» σχολιάζει στο δικτυακό τόπο του National Geographic η Λιν Ροθστσάιλντ, αστροβιολόγος του Ερευνητικού Κέντρου Ames της NASA στην Καλιφόρνια.

Η Ροθστσάιλντ μελετά την Ευρώπη γιατί ο δορυφόρος πιθανώς διαθέτει όλα τα συστατικά που απαιτούνται για την ύπαρξη ζωής: νερό, οργανικές ουσίες, μια πηγή ενέργειας και δισεκατομμύρια χρόνια εξέλιξης.

Η Ευρώπη, λίγο μικρότερη από τη Σελήνη, καλύπτεται σε όλη της την επιφάνεια από ένα λευκό στρώμα πάγου νερού.

Ο δορυφόρος βρίσκεται σε απόσταση 790 εκατ. χιλιομέτρων από τον Ήλιο και η θερμοκρασία επιφάνειας σπάνια υπερβαίνει τους -145 βαθμούς Κελσίου.

Το ενδιαφέρον των αστροβιολόγων εκτινάχθηκε τη δεκαετία του 1990, όταν το σκάφος Galileo της NASA μετέδωσε κοντινές φωτογραφίες.

Στις εικόνες διακρίνονται γραμμικά χαρακτηριστικά σαν μεγάλες ρωγμές στον πάγο.

Οι επιστήμονες εικάζουν ότι το κάλυμμα πάγου της Ευρώπης ουσιαστικά επιπλέει πάνω σε έναν παγκόσμιο ωκεανό με βάθος χιλιομέτρων.

Φαίνεται ότι στο εσωτερικό του δορυφόρου η θερμοκρασία είναι αρκετά υψηλότερη από το σημείο πήξης του νερού, καθώς το βαρυτικό πεδίο του Δία δημιουργεί παλλιροϊκά φαινόμενα τόσο ισχυρά ώστε παραμορφώνει τον δορυφόρο και τον θερμαίνει.

Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι στον πυθμένα του ωκεανού υπάρχουν υδροθερμικά φρεάτια, παρόμοια με τις υποθαλλάσσιες θερμοπηγές της Γης, από τις οποίες αναβλύζουν ενέργεια και χημικά.

Οι επιστήμονες προς το παρόν δεν είναι βέβαιοι ότι στην Ευρώπη υπάρχουν οργανικά μόρια.

Όμως στους γειτονικούς δορυφόρους Καλλιστώ και Γανυμήδη το Galileo ανίχνευσε διοξείδιο του άνθρακα και του θείου, κυανιούχες ενώσεις και απλούς υδρογονάνθρακες.

«Όλα υποδεικνύουν ότι υπάρχει νεό, ενέργεια και πιθανώς και οργανικά, οπότε αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρον» σχολιάζει η Ροθστσάιλντ.

Οι επιστήμονες συνεχίζουν να «χτενίζουν» τα δεδομένα του Galileo για να δημιουργήσουν καλύτερα μοντέλα της Ευρώπης. οι αναλύσεις υποδεικνύουν ότι στον δορυφόρο υπάρχει ένας παγκόσμιος αλμυρός ωκεανός, με ένα κάλυμμα πάγου με πάχος έως και 20χλμ, και η επιφάνεια είναι γεωλογικά ενεργή.

Νεώτερα στοιχεία δεν αναμένονται σήμερα, δεδομένου ότι το Galileo, έπειτα από οκτώ χρόνια σε τροχιά, καταστράφηκε επίτηδες στην ατμόσφαιρα του Δία το Σεπτέμβριο του 2003, ώστε να μην συντριβεί αργότερα στην Ευρώπη και τη μολύνει με γήινους μικροοργανισμούς.

Οι μελλοντικές αποστολές -όποτε και αν πραγματοποιηθούν- θα πρέπει να καθορίσουν τα χαρακτηριστικά του παγωμένου καλύμματος, να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του ωκεανού και να αναλύσουν τα χημικά χαρακτηριστικά σκοτεινών περιοχών στην επιφάνεια που πιθανώς αποτελούνται από οργανικά υλικά.

Για το απώτερο μέλλον οι επιστήμονες σχεδιάζουν θερμαινόμενα ρομπότ που θα διαπεράσουν τον πάγο και θα μελετήσουν τον ωκεανό κινούμενα ως υποβρύχια.

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Αρχαία Ατλαντίδα ~ Οι αποδείξεις


 

Πέρα όμως από το τι λέει ο Πλάτωνας, αναφορές για την Ατλαντίδα βρίσκονται και σε αρκετά άλλα έργα αρχαίων και σύγχρονων συγγραφέων και μάλιστα από τους χώρους της επιστήμης που είναι ακόμα πιο δύσκολο να αμφισβητηθούν. Για την Ατλαντίδα έχουν γραφεί πάνω από 2.000 τόμοι που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα μελετών, μέχρι παραμύθια, μυθιστορήματα και όπερες.


Έτσι, σιγά-σιγά η Ατλαντίδα αναδύεται μέσα απο την ομίχλη και τα νέφη του θρύλου στο φως της ιστορικής πραγματικότητας.

Ένας από τους συγγραφείς που συγκέντρωσε τα περισσότερα υπάρχοντα στοιχεία και μαρτυρίες για την Ατλαντίδα, ήταν ο Αμερικάνος Ιγνάτιος Λογιόλα Ντόνελυ, ο οποίος έγραψε το έργο: Ατλαντίδα: ο Προκατακλυσμιαίος Κόσμος.

Ο Ιγνάτιος Ντονέλυ γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια το 1831 και ήταν ένας νεαρός δικηγόρος με πολλά όνειρα και φιλοδοξίες. Όπως πολλοί άλλοι νέοι της εποχής του γοητεύθηκε κι αυτός από το μυστήριο του χαμένου κόσμου και αφιέρωσε χρόνια μελέτης και έρευνας στο θέμα της Ατλαντίδας, συγκεντρώνοντας με υπομονή κάθε επιστημονικό, μυθολογικό, γλωσσολογικό και όποιο άλλο στοιχείο επιβεβαίωνε την ύπαρξη της βυθισμένης ηπείρου.

Η επίμονη και ακούραστη εργασία του Ντόνελυ απέδωσε τελικά το ποθούμενο αποτέλεσμα. Στο έργο του βρίσκονται συγκεντρωμένες μαρτυρίες απ''όλους τους τομείς της επιστήμης που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη μιας βυθισμένης ηπείρου στη θέση ακριβώς που την τοποθετούσε ο Πλάτωνας: στον Ατλαντικό Ωκεανό.

Για παράδειγμα, σε έργα βοτανολογίας και ζωολογίας, σχετικά με την κατανομή των φυτών και των ζώων στον πλανήτη, αναφέρεται ότι αυτή δεν μπορεί να ερμηνευτεί με την παρούσα διάταξη των ηπείρων και εκφράζεται η υπόθεση ότι κάποια ζώνη ξηράς πρέπει να υπήρχε στη θέση του Ατλαντικού Ωκεανού.

Αλλά τα σημαντικότερα επιχειρήματα ο Ντόνελυ τα βρήκε στην ύπαρξη μεγάλων ομοιοτήτων ανάμεσα σε πολιτισμούς που απέχουν υπερβολικά μεταξύ τους τοπικά και χρονικά και οι οποίες ομοιότητες δεν μπορούν να εξηγηθούν σαν απλή σύμπτωση. Οι μύθοι για τον Κατακλυσμό, για παράδειγμα, των λαών της Απω Ανατολής, των Ινδιάνων της Αμερικής και των αρχαίων πολιτισμών της Μέσης Ανατολής παρουσιάζουν ομοιότητες που δεν μπορούν να θεωρηθούν τυχαίες. Η μόνη πιθανή ερμηνεία είναι ότι είχαν μια κοινή πηγή, τη χαμένη ήπειρο Ατλαντίδα απ''όπου ξεπήδησε ο μύθος του κατακλυσμού και διαδόθηκε στον κόσμο μέσω των επιζώντων της καταστροφής.

Τέτοιες ομοιότητες υπάρχουν παντού στους θρύλους, τις παραδόσεις, τα σύμβολα, τις αρχιτεκτονικές κατασκευές -όπως για παράδειγμα οι πυραμίδες της Αιγύπτου και του Τεοτιχουακάν στο Μεξικό, ακόμα και στη γλώσσα. Η κινέζικη λέξη για το τούβλο για παράδειγμα, ήταν κου και η χαλδαϊκή ήταν κε. Για τη λέξη ύφασμα και οι δυο χρησιμοποιούσαν τη λέξη σικ. Ανακαλύπτοντας ότι παραλλαγές μιας μοναδικής γλώσσας απαντώνται από την Ισλανδία μέχρι την Κεϋλάνη, ο Ντόνελυ γράφει: Υπάρχουν άφθονες αποδείξεις που μπορούν να γεμίσουν ολόκληρες σελίδες για το ότι υπήρχε μια ακόμα αρχαίοτερη μητρική γλώσσα.. η γλώσσα του Νώε, η γλώσσα της Ατλαντίδας, η γλώσσα της μεγάλης αυτοκρατορίας που αναφέρει ο Πλάτωνας.



Το βιβλίο του Ντόνελυ εκδόθηκε το 1881 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία, ώστε μεταφράστηκε σε αρκετές ευρωπαϊκές γλώσσες και αργότερα ο συγγραφέας του εκλέχθηκε μέλος της Αμερικάνικης Εταιρείας για την Προώθηση της Επιστήμης. Την ίδια περίπου εποχή, στα 1864, ένας Γάλλος μελετητής ονόματι Σαρλ-Ετιέν Μπρασσό ντε Μπορμπούργκ, καθώς μελετούσε σε μια βιβλιοθήκη της Μαδρίτης, ανακάλυψε μια πραγμάτεια η οποία περιείχε το κλειδί για ένα σύνθετο αλφάβητο που χρησιμοποιούσαν οι Μάγια της Κεντρικής Αμερικής. Με τη βοήθεια του κλειδιού αυτού προσπάθησε να μεταφράσει μερικά χειρόγραφα του λαού των Μάγια που είχαν διασωθεί από την καταστροφικκή μανία των Ισπανών κατακτητών.

Καθώς ο Μπρασό με υπομονή και κόπο μελετούσε το κείμενο των Μάγια αποκρυπτογραφώντας τα περίπλοκα σύμβολά τους, ανακάλυψε την ιστορία μιας αρχαίας χώρας, η οποία είχε βυθιστεί στον ωκεανό μετά από μια καταστροφική ηφαιστειακή έκρηξη. Επειδή είχε βρει ένα ζευγάρι μυστηριωδών ιερογλυφικών που προφανώς αντιστοιχούσαν στα γράμματα Μ και U του αγγλικού αλφάβητου, ο Μπρασό ονόμασε την ήπειρο αυτή Μου.

Ένας άλλος Γάλλος, ο αρχαιολόγος Αύγουστος ντε Πλονζόν που πρώτος ανακάλυψε ερειπωμένες πόλεις των Μάγια, χρησιμοποίησε το αλφάβητο-κλειδί και άλλα σύμβολα που βρίσκονταν σκαλισμένα σε τοίχους των Μάγια και συνέταξε μια αρκετά λεπτομερή περιγραφή της ηπείρου του Μπρασό. Σύμφωνα με το χρονικό του ντε Πλονζόν, μια αντιζηλία μεταξύ δυο αδελφών για το χέρι της βασίλισσας Μου κατέληξε στο θάνατο του ενός αδελφού και την κυριαρχία του άλλου. Μόλις η ήπειρος άρχισε να βυθίζεται η βασίλασσα Μου έφυγε στην Αίγυπτο. Αλλοι επιβιώσαντες από την καταστροφή κατέφυγαν στο Γιουκατάν όπου κατέγραψαν την ιστορία τους και ίδρυσαν εκεί ναούς.

Η περιγραφή της Ατλαντίδας από τον Έντγκαρ Κέυση Σε έργα άλλων αποκρυφιστών και θεοσοφιστών όπως του Ρούντολφ Στάινερ και του Σκότ-Έλιοτ, βρίσκουμε διάφορες άλλες πληροφορίες που προέρχονται από διόραση, εκστατικά οράματα, ψυχομετρικές ικανότητες κτλ., και οι οποίες μας λένε για την καθημερινή ζωή στην Αρχαία Ατλαντίδα, για τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτευγμάτα του πολιτισμού της, την οργάνωση της κοινωνίας της κ.α.

Μια άλλη πηγή πληροφοριών σχετικά με την ήπειρο της Ατλαντίδας είναι και ο Αμερικάνος προφήτης και θεραπευτής Έντγκαρ Κέυση.



Ο Κέυση γεννήθηκε το 1877 και είχε την ικανότητα να πέφτει σε ύπνωση και να κάνει σωστή διάγνωση και θεραπεία των διαφόρων ασθενειών για άτομα που βρίσκονταν κοντά ή μακριά. Την ικανότητά του αυτή την ανακάλυψε εντελώς τυχαία, όταν κάποτε ο ίδιος είχε χάσει τη φωνή του. Ζήτησε από ένα φίλο του να τον υπνωτήσει και μέσα απο την κατάσταση της ύπνωσης διέγνωσε την αιτία και τον τρόπο θεραπείας της ασθένειάς του. Από την ημέρα εκείνη και μέχρι το θανατό του ο Έντγκαρ Κέυση θεράπευσε χιλιάδες ανθρώπους μέσω των 'υπαγορεύσεών' του, όπως ονομάζονται όσα έλεγε όταν βρισκόταν σε ύπνωση.

Μηνύματα από μια βυθισμένη πολιτεία Το 1968, κομμάτια ογκόλιθων που αποτελούσαν τμήμα μιας αρχαίας λεωφόρου, ήρθαν στο φως στην υποθαλάσσια περιοχή κοντά στο Μπίμινι (Bimini). Μέχρι σήμερα παραμένει αβέβαιο αν αποτελούν τμήμα της Ατλαντίδας.

Το περίεργο είναι πως ο Έντγκαρ Κέυση είχε προφητεύσει σε ανύποπτο χρόνο, ότι τμήματα της βυθισμένης ηπείρου θα έρχονταν στο φως το 1968 ή 1969. Έιναι άραγε από την Ατλαντίδα;

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Αρχαία Ατλαντίδα ~ Η ιστορία


Χιλιάδες χρόνια μετά την υποτιθέμενη καταβύθισή της στα κρύα και σκοτεινά νερά του Ατλαντικού Ωκεανού, η νησιωτική ήπειρος της Ατλαντίδας, εξακολουθεί να επιβιώνει σαν ένα από τα πιο βασανιστικά αινίγματα της ιστορίας. Αν πράγματι ένας τέτοιος κόσμος υπήρξε, τότε η Ατλαντίδα ήταν ένας πολιτισμός που δεν γνώρισε όμοιό του πριν ή μετά. Δίκαια ταυτίζεται με τον χαμένο παράδεισο, και κάθε όραμα ομορφιάς, ακόμα και σήμερα, έχει εκεί τις υποσυνείδητες ρίζες του. . Σύμφωνα με την περιγραφή που διέδωσε ο Πλάτωνας, η Ατλαντίδα ήταν μια χώρα όπου ικανοί γεωργοί καλλιεργούσαν ευωδιαστά περιβόλια και όπου αφθονούσαν τα άγρια ζώα, μεταξύ των οποίων και μεγάλος αριθμός ελεφάντων. Η πρωτεύουσα της ήταν δακτυλοειδής: απλωνόταν πάνω σ''ένα λόφο και περιλάμβανε τρείς ζώνες νερού και δυο ζώνες ξηράς. Πάνω από τα κανάλια περνούσε μια λεωφόρος, η οποία οδηγούσε από την εξωτερική πόλη στο ιερό του Ποσειδώνα.

Στην ευρύτερη πόλη σε ομορφιά και πολυτελεία τα ξεπερνούσε μόνο το βασιλικό ανάκτορο. Χτισμένο πάνω σ''ένα μικρό λόφο στο κέντρο της πόλης, περιλάμβανε στο εσωτερικό του το ναό του Ποσειδώνα. Το συγκρότημα είχε κατασκευαστεί από τον Ατλαντα, το μεγαλύτερο γιο του θεού και πρώτο βασιλιά της Ατλαντίδας. Αλλά και οι επόμενοι ηγεμόνες δεν άφησαν το μέρος όπως το βρήκαν. Καθένας προσέθετε και κάτι στα υπάρχοντα κτίσματα, ώσπου στο τέλος τα ανάκτορα αποτέλεσαν ένα θαυμαστό τόπο διαμονής γεμάτο μεγαλείο, ομορφιά και αριστουργήματα τέχνης. Αλλά ούτε το χρυσάφι ούτε η δόξα μπόρεσαν να σώσουν τους Ατλάντειους. Η αυξανόμενη υλιστικότητά τους προκάλεσε την οργή των θεών και - όπως γράφει ο Πλάτωνας - ολόκληρος ο πολιτισμός καταδικάστηκε σ''ένα γρήγορο και θεαματικό τέλος...

Σοφία πέρα από τα θνητά

Το πνευματικό κέντρο της Ατλαντίδας ήταν ο ναός του Ποσειδώνα. Εδώ συγκεντρώνονταν οι κυβερνήτες της χώρας για να συντάξουν τους νόμους τους.
Ο ναός αποτελούσε μια εκπληκτική απόδειξη της μεγάλης ικανότητας των Ατλάντειων στην κατεργασία των μετάλλων. Περιβαλλόταν από ένα χρυσαφένιο τείχος και το εξωτερικό του κτιρίου, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ήταν καλυμμένο με ασήμι, εκτός από τα σημεία της οροφής που ήταν από χρυσό. Όσο για το εσωτερικό, το ταβάνι ήταν από ελεφαντόδοντο.. στολισμένο με χρυσό, ασήμι και ορείχαλκο. Ένα τεράστιο χρυσό άγαλμα του Ποσειδώνα, που τον απεικόνιζε να οδηγεί έξι φτερωτά άλογα, κυριαρχούσε στην κεντρική αίθουσα του ναού, ενώ στις διάφορες κόγχες βρίσκονταν αγάλματα θαλάσσιων νυμφών.

Ο ανώτερος βασιλιάς της Ατλαντίδας και τα εννιά αδέλφια του, πρίγκιπες εννέα άλλων επαρχιών, συγκεντρώνονταν κάθε πέντε με έξι χρόνια σ''αυτό τον επιβλητικό βωμό. Αφού θυσιάζαν έναν ταύρο σαν προσφορά στους θεούς, οι κυβερνήτες μαζεύονταν γύρω στη μισοσβησμένη πυρά και συνεδρίαζαν. Τις αποφάσεις τους τις κατέγραφαν πάνω σε έναν χρυσό πίνακα. Κυβερνώμενος με σοφία. ο λαός της Ατλαντίδας ζούσε αρμονικά. Για πολλές γενιές, γράφει ο Πλάτωνας, η καρδιά τους ήταν ειλικρινής και ευγενική και εξέφραζαν καλοσύνη μαζί με σοφία.

Μία φοβρή και αποτρόπαιη μέρα

Στο αποκορύφωμα της δόξας της, (9.200 χρόνια πριν από τη γέννηση του Πλάτωνα) η νησιωτική αυτοκρατορία της Ατλαντίδας κυριαρχούσε στο μεγαλύτερο μέρος της Μεσογείου. Τότε, πάνω απ''όλα (γράφει ο Πλάτωνας), φαίνονταν υπερβολικά όμορφοι και ευλογημένοι. Όπως, οι φιλοδοξία και δύναμη.

Η απεριόριστη πολυτέλεια είχε παίξει τον φθοροποιό ρόλο της. Οι Ατλάντειοι δεν εκτιμούσαν πια το ψυχικό μεγαλείο περισσότερο από τον υλικό πλούτο. Το θείο μέρος τους έγινε αμυδρό και αδύνατο καθώς αναμιγνύοταν πολύ συχνά με μεγάλο μέρος θνητότητας.

Έτσι οι Ατλάντειοι, ανίκανοι να σηκώσουν το βάρος των αποκτημάτων τους, έχασαν την αρετή τους. Και τώρα έφτιαχναν πολυάριθμο στρατό για να κατακτήσουν την Αθήνα και τα μέρη της Ανατολής που είχαν ξεσηκωθεί εναντίον τους.

Όμως ο Δίας, ο αρχηγός των Θεών, εξαπέλυσε ένα δικό του χτύπημα μια τιμωρία αφάνταστα ολοκληρωτική: (Συνέβησαν φοβεροί σεισμοί και κατακλυσμοί, και μια φοβερή μέρα και νύχτα τους βρήκε, όταν.. το νησί της Ατλαντίδας.. το κατάπιε η θάλασσα και χάθηκε). Ο Πλάτωνας αμφέβαλλε για το αν θα βρισκόταν ποτέ κανένα ίχνος της χαμένης χώρας. Ο ωκεανός στο σημείο εκείνο, γράφει, έχει γίνει αδιαπέραστος από τη λάσπη και είναι δύσκολο να ερευνηθεί.

Από τότε η Ατλαντίδα παραμένει βυθισμένη στα σκοτεινά νερά του θρύλου..
Οι βασιλείς του Φωτός, αποχώρισαν οργισμένοι.. οι πράξεις των ανθρώπων έχουν γίνει μαύρες, ώστε η Γη να τρέμει από τη μεγάλη αγωνία της. Οι γαλάζιοι θρόνοι μένουν κενοί. Ποιοί από τους Καστανόχρωμους, ποιοί από τους Κόκκινους ή από τους Μαύρους μπορούν να καθίσουν στους θρόνους του Ευλογημένου, στους θρόνους της Γνώσης και της Ευσπλαχνίας;Ποιοί μπορούν να κρατήσουν το άνθος της δύναμης, το φυτό με το χρυσό μίσχο και το γαλάζιο λουλούδι;

Στη μυστική αίθουσα του ναού του Ποσειδώνα με τους εβένινους κίονες και στις χρυσοστόλιστες οροφές, στέκουν σοβαρές και αμίλητες. Γνωρίζουν καλά πως όλα έχουν τελειώσει τίποτα δεν μπορεί να σώσει τη χώρα από την καταδίκη της. Πριν από λίγες ώρες ήρθε το μήνυμα από το μεγάλο βασιλιά με το ακτινοβόλο πρόσωπο. Έστειλε τα αερόπλοια με έμπιστους ανθρώπους σε όλους τους αρχηγούς, δίνοντάς τους τις τελευταίες οδηγίες: Ετοιμαστείτε. Μαζέψτε τους ανθρώπους του Αγαθού Νόμου και διασχίστε τη χώρα όσο είναι ακόμα ξηρά. Οι Κύριοι της θύελλας πλησιάζουν. Μια νύχτα και δυο μέρες μόνο θα ζησουν σ''αυτή την υπομονετική χώρα οι Κύριοι του Σκοτεινού Προσώπου, έπειτα θα βυθιστούν μαζί της. Οι υπόγειοι Κύριοι των Πυρών ετοιμάζουν τα μαγικά όπλα τους.. Χρησιμοποιήστε κι εσείς τη δική σας μαγική δύναμη. Κάθε Κιτρινοπρόσωπος ας κοιμήσει καθε Μαυροπρόσωπο, ώστε ακόμα και εκείνοι να αποφύγουν τον πόνο και την οδύνη. Κάθε πιστός των ηλιακών θεών ας παραλύσει τους πιστούς των σεληνιακών θεών, εκτός από εκείνους που πρέπει να σωθούν ή να υποφέρουν. Κάθε Κιτρινοπρόσωπος ας προσφέρει το νερό της ζωής του στα αμιλούντα ζώα των Μαυροπρόσωπων για να μην ξυπνήσουν τους κυρίους τους. Η ώρα έφτασε, η μαύρη νύχτα είναι έτοιμη ...Το πεπρωμένο τους ας εκπληρωθεί. Είμαστε υπηρέτες των μεγάλων Τεσσάρων. Είθε οι βασιλείς του φωτός να επιστρέψουν!

Και το χρονικό, που αφηγείται τις τελευταίες στιγμές της Ατλαντίδας, συνεχίζει: Αυτά ήταν τα λόγια των αγγελιοφόρων, και όταν οι βασιλείς συγκεντρώθηκαν για τελευταία φορά τα νερά είχαν κιόλας κινηθεί. Αλλά οι δίκαιοι, ειδοποιημένοι εγκαίρως είχαν φτάσει σε ξερές χώρες πέρα από το σημάδι του νερού. Οδηγήθηκαν στις χώρες της Ανατολής και του Βορρά. Τα αστέρια έπεφταν βροχή στις χώρες των Μαυροπρόσωπων, αλλά αυτοί κοιμούνταν. Τα ομιλούντα ζώα, οι φυλακές τους, έμεναν σιωπηλά. Οι Υπόγειοι Κύριοι περίμεναν τις εντολές, αλλά αυτές δεν έρχονταν, γιατί οι κύριοί τους κοιμότανε. Τα νερά σηκώθηκαν και κάλυψαν τις κοιλάδες από μια άκρη της γης έως την άλλη. Τα υψίπεδα και οι αντίποδες παρέμειναν στεγνά. Εκεί κατοίκησαν με το βαθύ βλέμμα....

Όταν οι Κύριοι των Σκοτεινοπρόσωπων ξύπνησαν και αναζήτησαν τα ιπτάμενα οχήματά τους, είδαν ότι έλειπαν. Μερικοί από τους ισχυρότερους μάγους του Σκοτεινοπρόσωπου, που ξύπνησαν νωρίτερα από τους άλλους, καταδίωξαν εκείνους που είχαν πάρει τα αερόπλοια τους. Σαν το δράκοντα που αναδιπλώνει αργά το σώμα του, έτσι και οι γιοί των ανθρώπων, οδηγούμενοι από τους Γιούς της Σοφίας άνοιξαν τις πτυχές τους σαν ένα ρυάκι γλυκού νερού.. Πολλοί άτολμοι ανάμεσά τους χάθηκαν αλλά οι περισσότεροι σώθηκαν. Όμως οι διώκτες ήταν πάνω από το νερό, τους κυνήγησαν για τρία σεληνιακά τέρμινα, μέχρις ότου τελικά τους έφτασε τα ανερχόμενο νερό και χάθηκαν όλοι, γιατί το έδαφος υποχωρούσε κα΄τω από τα πόδια τους και η γη αγκάλιασε εκείνους που την είχαν βεβηλώσει...

Έτσι περιγράφει το αρχαίο χρονικό το τέλος της μεγάλης ηπείρου της Ατλαντίδας. Σύμφωνα με διάφορες μαρτυρίες η ήπειρος αυτή εκτεινόταν κάποτε πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια, στη θέση που τώρα βρίσκεται ο Ατλαντικός ωκεανός. Απ''όλους τους μυστηριώδεις τόπους της γής, η Ατλαντίδα είναι εκείνη που γοητεύει περισσότερο και εξάπτει τη φαντασία των ανθρώπων, γιατί ο θρύλος της είναι συνδεμένος με την ανάμνηση μιας Εδέμ, ενός παραδείσου πνευματικού και υλικού που τώρα αναπαύεται στα σκουροπράσινα βάθη του ωκεανού...

Εκτός από τα αρχαία σχόλια που ήδη αναφέραμε και που η πηγή τους, όπως μας λέει η Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, είναι τα αρχεία των μυημένων εκείνης της φυλής τα οποία σώζονται σε μυστικές κρύπτες, υπάρχουν και αρκετές άλλες αναφορές και διηγήσεις για την Ατλαντίδα που προέρχονται από πηγές πολύ πιο αποδεκτές από το μέσο αναγνώστη και τον σκεπτικιστή. Η πρώτη γνωστή αναφορά για την Ατλαντίδα και τον πολιτισμό της μας δίνεται από τον Πλάτωνα, ο οποίος έζησε από το 428 έως το 348 π.Χ. Οι διάλογοι στους οποίους κάνει αναφορές για την Ατλαντίδα είναι ο Τίμαιος και κυρίως ο Κριτίας. Η ιστορία της χαμένης ηπείρου εξιστορείται από τον Κριτία, όπως την είχε ακούσει από συγγενείς του μεγάλου πολιτικού και νομοθέτη Σόλωνα, όταν ο τελευταίος είχε επισκεφτεί την Αίγυπτο.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τους ιερείς της Αιγύπτου που αφηγήθηκαν την ιστορία στον Σόλωνα, κάποτε οι πρόγονοι των Αθηναίων είχαν νικήσει ένα έθνος άγριο και δυνατό, που ερχόταν πέρα από τις Στήλες του Ηρακλή, από μια νήσο μεγαλύτερη από τη Βόρεια Αφρική και τη Μικρά Ασία μαζί, δηλαδή από μια ήπειρο που περιλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος του γνωστού τότε κόσμου. Στην ήπειρο αυτή είχε εμφανιστεί μια μεγάλη και εκπληκτική δύναμη, η Ατλαντίδα, οι βασιλείς της οποίας άπλωσαν την επιρροή τους στη Μεσόγειο μέχρι την κεντρική Ιταλία και την Αίγυπτο. Οι Ατλάντειοι ήταν φιλόδοξοι και επιδίωκαν την κυριαρχία του κόσμου. Αλλά οι γενναίοι προπάτορες των Αθηναίων κατάφεραν να νικήσουν το στρατό των Ατλάντειων στη διάρκεια μιας μεγάλης μάχης και να αναχαιτίσουν την ορμή τους, ελευθερώνοντας όσους βρίσκονταν ανατολικά των Στηλών του Ηρακλέους. Λίγο καιρό αργότερα συνέβησαν βίαιοι σεισμοί και καταλυσμοί που κατέστρεψαν τους πρώτους Αθηναίους και βύθισαν ολόκληρη την ήπειρο της Ατλαντίδας κάτω από τα νερά της θάλασσας εξαφανίζοντάς την ολοκληρωτικά μέσα σε μια μέρα και μια νύχτα.

Οι Αγύπτιοι ιερείς πληροφόρησαν επίσης τον Σόλωνα πως τέτοιες καταστροφές ήταν αρκετά συνηθισμένες και πως αντίθετα με τους Έλληνες, που είχαν χάσει τα αρχεία της προϊστορίας τους, η Αίγυπτος προστατέυθηκε από τέτοιες καταστροφές χάρις στις πλημμύρες του Νείλου, και έτσι μπόρεσε να διατηρήσει τα αρχεία και τη γνώση των αρχαίων πολιτισμών.

Η χρυσή πολιτεία

Σύμφωνα με τη διήγηση του Σόλωνα η καταγωγή της Ατλαντίδας ήταν πολύ αρχαία, και αναγόταν στην εποχή που οι θεοί μοίρασαν τη γη μεταξύ τους. Ο θεός Ποσειδώνας διάλεξε μια όμορφη και πλούσια ήπειρο με πολλά νησιά. Εκεί, με τη σύζυγό του Κλειτώ, γέννησε πέντε ζευγάρια διδύμων. Το πρώτο παιδί ήταν ο Aτλας απο τον οποίο πήραν το όνομά τους η ήπειρος και ο ωκεανός που την περιέλαβε.

Ο Ποσειδώνας χώρισε την Ατλαντίδα σε δέκα τμήματα. Στον Aτλαντα έδωσε το μεγαλύτερο και καλύτερο μέρος, ορίζοντάς τον κυβερνήτη των αδελφών του, οι οποίοι εξουσίαζαν τα υπόλοιπα τμήματα. Η Ατλαντίδα ήταν μια χώρα με μεγάλες πεδιάδες και με άφθονη χλωρίδα και πανίδα. Το υπέδαφος ήταν γεμάτο με χρυσάφι, ασήμι και άλλα μέταλλα, μεταξύ των οποίων και ένας μυστυριώδης ορείχαλκος, για τον οποίο ο Πλάτωνας γράφει ότι άστρφτε σαν φλόγα.

Στο νότιο άκρο της ηπείρου οι βασιλείς έκτισαν μια μεγαλοπρεπή πόλη αντάξια της δύναμης και του πλούτου της χώρας, την οποία και καλώπιζαν συνεχώς, προσπαθώντας ο καθένας να ξεπεράσει τον προηγούμενο. Η πόλη ονομάστηκε Ατλαντίδα και περιβαλλόταν από ομόκεντρους δακτύλιους ξηράς και νερού.

Στο κέντρο, πάνω στον ψηλό λόφο όπου ο Ποσειδώνας με την Κλειτώ είχαν γεννησει τον Aτλαντα και τους δίδυμους αδελφούς του, οι Ατλάντειοι ανέγειραν έναν τεράστιο ναό προς τιμήν του θεού. Μέσα στο ναό υπήρχε το άγαλμα του θεού που τον παρίστανε να οδηγεί ένα χρυσό άρμα μέσα στη θάλασσα συντροφιά με δελφίνια. Στην πόλη υπήρχαν πηγές με ζεστό και κρύο νερό, μερικές για τη χρήση του βασιλιά και άλλες για τους πολίτες, καθώς και για τα μεταφορικά ζώα. Οι εξωτερικοί δακτύλιοι της πόλης περιλάμβαναν ιπποδρόμια και κατοικίες πολιτών. Τα εσωτερικά λιμάνια ήταν γεμάτα πολεμικά σκάφη.

Για αρκετές γενιές οι δέκα βασιλείς κυβέρνησαν τις χώρες τους υπακούοντας πάντα στους απαράβατους νόμους που είχαν τεθεί από τον Ποσειδώνα, αιώνες πριν. Κατά διαστήματα πέντε και έξι ετών οι μονάρχες συναντούνταν και εκτελούσαν μια μεγαλοπρεπή και περίπλοκη τελετουργία, στη διάρκεια της οποίας θυσιαζόταν ένας άγριος ταύρος με το αίμα του οποίου βάφονταν οι ιερές μπρούτζινες στήλες του ναού. Έπειτα οι βασιλείς ντυμένοι με επίσημα ενδύματα συζητόυσαν για τα διάφορα προβλήματα που είχαν τυχόν παρουσιαστεί και κατέγραφαν τα συμπεραματά τους σε χρυσούς πίνακες.

Η Ατλαντίδα προικισμένη με πλούτο, δύναμη και εσωτερική αρμονία δεν άργησε να απλώσει την επιρροή της προς τα έξω. Ταυτόχρονα όμως, ο θείος και ενάρετος χαρακτήρας των κατοίκων της άρχισε να χάνεται με το πέρασμα των αιώνων.

Η ανθρώπινη φύση υπερίσχυσε, όπως αναφέρει ο Πλάτωνας, και οι Ατλάντειοι άρχισαν να εμφανίζουν κατώτερα χαρακτηριστικά. Η φιλοδοξία, η απληστία, και η κακία, αυξήθηκαν τόσο μεταξύ των πολιτών όσο και μεταξύ των κυβερνητών τους.

Βλέποντας ότι μια άξια φυλή είχε πια ξεπέσει, ο Δίας κάλεσε τους θεούς για να αποφασίσουν ποιά τιμωρία θα επέβαλαν στους Ατλάντειους.

Και στο σημείο αυτό σταματάει ξαφνικά η αφήγηση του Πλάτωνα. Για άγνωστους σε μας λόγους ο Έλληνας σοφός δεν θέλησε να δώσει λεπτομέρειες ούτε του πολέμου με τους Αθηναίους, ούτε και των σεισμών και καταποντισμών που βύθισαν την ευλογημένη χώρα στο βυθό του ωκεανού.

Ώστόσο η αφήγηση του Πλάτωνα περιέχει τόσες πολλές λεπτομέρειες ως προς την αρχιτεκτονική, τις μηχανικές κατασκευές, τις τελετουργίες και τον πολιτισμό των Ατλάντειων, ώστε είναι δύσκολο να θεωρήσει κανείς ότι σκοπός του δεν ήταν να εμφανιστεί ακριβής σαν γεωγράφος, εθνολόγος ή ιστορικός, αλλά μάλλον να διδάξει κάποιες ηθικές αρχές με τη βοήθεια του παραδείγματος από το παρελθόν.

Οι απόγονοι των Ατλάντειων

Η ήπειρος αυτή, την οποία οι Μπρασό και ντε Πλονζόν την τοποθετούν στον Κόλπο του Μεξικού και στη δυτική Καραϊβική, παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με την Ατλαντίδα. Όπως και η χαμένη ήπειρος του Πλάτωνα, έτσι κι αυτή αποτελείται από δέκα χωριστά βασίλεια και είχε καταστραφεί, σύμφωνα με τα αρχεία των Μάγια, πριν από 8.000 χρόνια περίπου.

Τα στοιχεία αυτά συμφωνούν με τα όσα συνανταμε αργότερα σε έργα διαφόρων αποκρυφιστών και θεοσοφιστών σχετικά με την Ατλαντίδα. Για παράδειγμα, στα έργα της Ε. Π. Μπλαβάτσκυ αναφέρονται αρκετά πράγματα για τον πολιτισμό της Ατλαντίδας και τις φυλές της, μεταξύ των οποίων και το γεγονός ότι οι Ατλάντειοι που σώθηκαν από την καταστροφή διέφυγαν σε διάφορα μέρη του κόσμου και εκεί ίδρυσαν νέους πολιτισμούς. Η φυλή των Ατλάντειων ήταν χωρισμένη σε υποφιλές. Από αυτές η έβδομη υποφιλή κατέφυγε στα υψίπεδα της Ασίας όταν έφτασε το τέλος της Ατλαντίδας και από εκεί κατέβηκε στην ήπειρο και τα νησιά της Ευρώπης, όταν άρχισαν να αναδύονται από τη θάλασσα εγκαθιστώντας εκεί αποικίες. Αυτοί ήταν που διέδωσαν τον πολιτισμό στους αρχαίους Έλληνες και τους Αιγύπτιους και απ''αυτούς προήλθαν οι Φοίνικες και οι βόρειες φυλές.

Στο απώτατο παρελθόν, ο πολιτισμός της Ατλαντίδας ήταν πολύ ανώτερος από κάθε άλλον πολιτισμό που υπήρξε πριν ή μετά από αυτή. Ακόμα και οι εκφυλισμένοι απόγονοι των Ατλάντειων, το έθνος της Ατλαντίδας του Πλάτωνα, ήταν εκείνοι που έχτισαν τις πρώτες πυραμίδες στην Αίγυπτο και σίγουρα πολύ πριν από την έλευση των 'Ανατολικών Αιθιόπων', όπως ονομάζει τους Αιγύπτιους ο Ηρόδοτος. Οι πρώτοι Αιγύπτιοι χωρίζονται από τους τελευταίους Ατλάντειους με αμέτρητες εποχές. Οι ίδιοι οι Αιγύπτιοι κατάγονται από μια ξένη φυλή και εγκαταστάθηκαν στην Αίγυπτο πριν από 400.000 χρόνια, αλλά οι μύστες τους, διατήρησαν όλα τα αρχεία.


alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Φάντασμα πουλήθηκε σε δημοπρασία

Μια μητέρα προσπαθούσε για καιρό να πείσει τον πεντάχρονο γιο της ότι ο παππούς του που πέθανε πρόσφατα δεν έχει στοιχειώσει το σπίτι τους. Αυτό ήταν κάτι δύσκολο επειδή ο γιος της επέμενε ότι έβλεπε το φάντασμα του παππού του συχνά. Έτσι η μητέρα του σκέφτηκε να πουλήσει το φάντασμα μέσα από το site online δημοπρασιών Ebay, για να καθησυχάσει τον γιο της.

Για να κάνει όμως πιο απτή την δημοπρασία σκέφτηκε να πουλήσει το μπαστούνι του πατέρα της. Δεν περίμενε βέβαια ότι αυτή της η πράξη θα είχε απήχηση αφού η αρχική τιμή πώλησης που είχε ορίσει ήταν συμβολική (μόλις μερικά δολάρια). Αλλά ο κόσμος συγκινήθηκε με την προσπάθειά της και το θέμα δημοσιοποιήθηκε ραγδαία.

Το στοιχειωμένο μπαστούνι αγόρασε τελικά το online casino GoldenPalace.com το οποίο πριν λίγες εβδομάδες είχε αγοράσει μέσω δημοπρασίας του Ebay - του τοστ που είχε σχηματισμένο τυχαία επάνω του την εικόνα της Παναγίας.

Για αυτό και έσπευσε να αγοράσει και το στοιχειωμένο μπαστούνι στην τιμή των 65.000 δολαρίων !!!

Ο εκπρόσωπος του Casino, Richard Rowe είπε: 'Αυτό είναι κάτι συναρπαστικό καθώς ο πωλητής πιστεύει στην υπερφυσική δύναμη αυτού του αντικειμένου. Αισθανθήκαμε ότι θα ήταν μια καταπληκτική ευκαιρία να δείξουμε στον κόσμο το μπαστούνι και να αφήσουμε να κρίνει ο καθένας.'

Πρώτα το θαυματουργό τοστ με την Παναγία, μετά το στοιχειωμένο μπαστούνι με το φάντασμα του παππού. Αργότερα τι άραγε θα έχει σειρά; Ένα πάντως είναι το μόνο σίγουρο, ότι το μεταφυσικό συνεχίζει να 'πουλάει'.

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Τρέχουν και δε φτάνουν οι εξορκιστές του Βατικανού

«Έχω προγραμματισμένους τρεις εξορκισμούς για αυτό το απόγευμα .. Το πρόγραμμα των επόμενων ημερών είναι γεμάτο και με άλλους .. τρέχω και δεν προλαβαίνω ...»

Κάπως έτσι περιγράφει ο πατήρ Gabriele Amorth, ο πιο διάσημος και πολυάσχολος εξορκιστής της Καθολικής Εκκλησίας, την κατάσταση που επικρατεί σήμερα με τις περιπτώσεις δαιμονοληψίας.

Ο πατήρ Amorth έχει γίνει τελευταία ο «σταρ των εξορκισμών», καθώς πολλοί πιστοί ζητούν πλέον την παρέμβαση της επίσημης Εκκλησίας για να απαλλαγούν από διάφορα δαιμόνια, ακόμα και από τον ίδιο τον Διάβολο !

Κατά τον πατήρ Amorth, το φαινόμενο της αύξησης των καταλήψεων από δαιμονικά και κακά πνεύματα οφείλεται στην αντίδραση των ανθρώπων στις χαοτικές και γεμάτες άγχος καταστάσεις της σύγχρονης ζωής καθώς και στην όλο αυξανόμενη τάση ενασχόλησης με τη μαύρη μαγεία και τον χώρο του αποκρυφισμού. Για αυτό ο Διάβολος ...

«Tρίβει τα χέρια του» από ικανοποίηση!

Κάποιοι αντιλέγουν βέβαια στους ισχυρισμούς του διάσημου εξορκιστή, λέγοντας ότι η τελετή του εξορκισμού έχει γίνει διάσημη, επειδή όλο και περισσότερο εύπιστοι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Διάβολος όντως υπάρχει, ότι είναι μέσα τους και ότι, εύκολα - με έναν εξορκισμό - μπορούν να απαλλαγούν απ'' την παρουσία του.

Είναι πάντως γεγονός ότι, στην Ιταλία, μέσα σε 10 χρόνια ο αριθμός των εξορκιστών έχει δεκαπλασιαστεί (!!!) και γενικά τα στατιστικά μας παραπέμπουν σε εποχές .. Μεσαίωνα, όταν επικρατούσε η δεισιδαιμονία και κάθε ψυχολογική ασθένεια ή απλή «παρέκκλιση» αποδίδοντας σε δράση του Διαβόλου και των «ακολούθων» του.

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Βουντού κατακλύζουν την Αϊτή

Στην Αϊτή κυκλοφορεί ένα πολύ γνωστό ρητό: «Οι κάτοικοι της Αϊτής είναι 70% Καθολικοί, 30% Προτεστάντες και .. 100% οπαδοί του Βουντού». Τι είναι όμως το Βουντού; Μια θρησκεία όπως όλες οι άλλες όπως υποστηρίζουν οι Αϊτινοί ή μια επικίνδυνη εξάσκηση τεχνικών μαύρης μαγείας;

Ας δούμε όμως με μια γρήγορη ματιά σε τι συνίσταται μια τυπική τελετή Βουντού. Κατά κανόνα πρόκειται για μια ομαδική συγκέντρωση πιστών, που συνοδεύεται από ήχους κρουστών και καταλήγει σε έναν ξέφρενο χορό από κάποιους παρευρισκόμενους. Συνοδεύεται επίσης από τη θυσία ενός ζώου (π.χ. ενός κοτόπουλου). Κι όλα αυτά για να επιτευχθεί η επικοινωνία του πιστού με κάποιο «πνεύμα» μέσω της βίωσης μιας κατάστασης έκστασης και μέσω του εξευμενισμού του εν λόγω πνεύματος.

Τι είναι ένα πνεύμα για τους πιστούς του Βουντού; Θα λέγαμε κάτι ανάλογο με τους θεούς μιας οποιαδήποτε πολυθεϊστικής θρησκείας. Τα πνεύματα (τα Loa όπως αποκαλούνται) διακρίνονται σε «καλά» (ευνοϊκά για τους ανθρώπους) και «κακά». Πέρα απ'' αυτά όμως η επικοινωνία ενός πιστού με ένα πνεύμα είναι τιμή για τον πιστό, καθώς το πνεύμα μπορεί την στιγμή της έκστασης να του αποκαλύψει κάτι απ'' το μέλλον του, να δώσει μια προφητεία, έναν οιωνό, ένα σημάδι, μια συμβουλή. Πολλές φορές όμως είναι απαραίτητη η μεσολάβηση ενός ιερέα ('houngan' ή 'mambo' όπως αποκαλούνται), ενώ άλλες φορές το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι άμεσο, αλλά η επικοινωνία με το πνεύμα να επιτευχθεί αργότερα μέσω ενός ονείρου.

Κι αν όλα αυτά σας φαίνονται εξωπραγματικά και έξω απ'' τη λογική σας, μάθετε ότι, το Βουντού αποτελεί απ'' τον Απρίλιο του 2003 επίσημη θρησκεία στην Αϊτή, σύμφωνα με διάταγμα του τότε προέδρου Jean-Bertrand Aristide. Θωρείται δε μια θρησκεία όπως όλες οι άλλες· όπως ο Χριστιανισμός ή ο Ιουδαϊσμός.

ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Γυρνώντας πίσω στο χρόνο, διακρίνουμε τα πρώτα ίχνη του Βουντού, στα παράλια της αφρικανικής ηπείρου. Πηγή του Βουντού θεωρείται η Μπενίν (πρώην Δαχομέη), όπου ίχνη αυτής της λατρείας εντοπίζονται ήδη απ'' το 4.000 π.Χ.

Αργότερα τα λατρευτικά αυτά τυπικά μεταφέρθηκαν στην Αϊτή μέσω των σκλάβων που μεταφέρθηκαν εκεί απ'' την Αφρική.

Αν και στην αρχή τέτοιες θρησκευτικές εκδηλώσεις απαγορεύτηκαν ακόμα και με τίμημα την ζωή των συμμετεχόντων σαν εκδηλώσεις μαύρης μαγείας, το Βουντού κατάφερε να επιβιώσει, καθώς οι τελετές του ποτέ δεν σταμάτησαν να τελούνται έστω και με μεγάλη μυστικότητα.

ΤΟΛΜΩΝTΑΣ ΣYΓΚΡΙΣΕΙΣ

Σήμερα, όλα στην Αϊτή έχουν αλλάξει και το Βουντού έχει ανθίσει παρόλο που οι πρακτικές προκαλούν την ανατριχίλα των μη μυημένων. Κάποιοι μάλιστα μελετώντας την ουσία και την παράδοση του Βουντού, έχουν εντοπίσει κοινά στοιχεία και διαφορές με τον Καθολικισμό σε μια προσπάθεια να εξομαλύνουν τις αντιθέσεις και τη διαμάχη μεταξύ τους.

Έτσι σαν κοινά στοιχεία αναφέρονται: η κοινή πίστη στη μετά θάνατον ζωή, η χρήση ενός βωμού (ο «βωμός» στο Βουντού μπορεί να είναι ένα δέντρο ή ένας στύλος), η πίστη στην ύπαρξη δαιμονικών και βλαβερών πνευμάτων. Ακόμα υπάρχουν ομοιότητες ανάμεσα σε χριστιανικούς αγίους και στα «παγανιστικά» πνεύματα του Βουντού. Για παράδειγμα, ο Legba είναι ένα γέρικο πνεύμα που στέκει σαν φρουρός στις θύρες απ'' τις οποίες επικοινωνεί η Γη με τον κόσμο των πνευμάτων, όπως ο Αγ. Πέτρος είναι ο φύλακας του παραδείσου.

ήπάρχουν όμως και βασικές διαφορές (πέρα των μορφικών και τελετουργικών). Για παράδειγμα η έννοια της «ελεύθερης βούλησης» του Καθολικισμού δεν είναι τόσο έντονη στο Βουντού, όπου η επιρροή των πνευμάτων είναι καθοριστική έως αφοπλιστική για τη ζωή ενός ανθρώπου.

Αν λοιπόν βρεθείτε ξαφνικά για διακοπές στην εξωτική Αϊτή, μη σοκαριστείτε αν βρεθείτε μπροστά σε μια τελετή Βουντού. .. Εκεί το Βουντού είναι πλέον .. τρόπος ζωής !

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Delete this element to display blogger navbar

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 
Powered by alito v2 2013